The Black Dog - Liber Dogma (2011)

Niet echt mijn smaak meer wat The Black Dog hier heeft maakt. Slecht is het zeker niet. Loopt aardig als een dj-set over van track tot track, wat ze al deden met hun vorige albums, maar het klinkt te saai/slap in mijn oren. Tijd investeren in een cd van deze groep weet altijd extra waardering te oogsten, maar hier heb ik er vanaf het begin al geen zin in. Op internet vond ik ze met de jaren langzamerhand verhevener gedragen en die toer opgaan komt muziek voor mij zelden ten goede.

The Black Dog vond ik vanaf Silenzed al steeds meer naar waardering op zoek gaan met hun muziek, de kwaliteit bleef nog wel hoog ook al moest je veelal door wat makkelijke elementen heenluisteren. Hun vorige ambient album was dan nog iets enigzins bijzonders, maar met het verhaal eromheen ook wel enigzins interessantdoenerij en een gefrustreerde schreeuw om aandacht (met het bekritiseren van Brian Eno). Nu ze nog verder zijn gegaan en het allemaal in een saai minimal techno jasje hebben gegoten, heb ik te weinig zin om door de massaproductie heen te gaan luisteren. 3 sterren zullen er ongetwijveld in kunnen zitten, maar relatief voor The Black Dog klinkt dit te teleurstellend voor mij. Waarschijnlijk ga ik deze over een hele tijd nog eens beluisteren als de teleurstelling is bezonken.