Big Country - No Place Like Home (1991)

Beetje slap album.
Ships is wel leuke ballad.
Rest luistert lekker weg maar laat geen diepe indruk achter.

2,5*

Met dit album probeerde BC de oversteek naar de andere kant van de Atlantische oceaan. Dit resulteert in een veel minder gedreven album, zelfs soms soft te noemen. Een van de mindere albums van de band, dat ze echter met de opvolger volledig corrigeerden.

We're not in Kansas is wel een heel lekker nummer, heeft nog wel de energie van de oude Big Country.

Dit album heb ik heel lang links laten liggen, omdat het niet beklijfde. Ondertussen is het 'geland' en moet ik zeggen dat nummers als Dynamite Lady, Leap of Faith, You Me and the Truth en Freedom Song echte favorieten zijn geworden.

Beautiful People daarentegen is echt een draak van een song.

De versies van Ships en Kansas op dit album vind ik minder, hiervoor moet je echt op de volgende plaat zijn

Vreemd dat de 2 singles (Beautiful People en Republican Party Reptile) de minste nummers van het album zijn, want buiten deze 2 nummers en de versies van Ships en Kansas op dit album is er eigenlijk heel weinig mis met deze plaat.

Had deze 4 nummers vervangen door Kiss the Girl Goodbye en Freedom Song en je had toch echt wel een erg lekker plaatje gehad.

Absoluut de minste plaat van Big Country. Wel opvallend dat 2 nummers van deze plaat (Ships en We're Not in Kansas) opnieuw werden opgenomen voor The Buffalo Skinners (een meesterwerk) en daarop veel dynamischer en krachtiger overkomen.

Na Peace In Our Time en vervolgens deze plaat dacht ik echt dat het gebeurd was met Big Country maar gelukkig kwamen ze met The Buffalo Skinners ijzersterk terug.

Geen hoogvlieger in het Big Country oeuvre.
Ik mis de bezieling en de bevlogenheid die op vroegere albums wel aanwezig was en met latere platen zoals Buffalo Skinners & Why The Long Face ook weer wat meer zou terugkeren.
Op dit album staan mijn inziens geen memorabele nummers, verre van dat, het luistert lekker weg zeg maar, daar is eigenlijk alles mee gezegd.
een goed album maar geen topper, 3,5 vind ik hem zeker wel waard

Deze destijds in de uitverkoop gekocht, want was nogal geflopt.
Of dat terecht is? Min of meer wel.
Het avontuurlijke, spannende van The Crossing werd steeds verder afgebouwd, zodat je hier uiteindelijk een album met rock, soms zelfs pop, overhoudt dat nogal gewoontjes is.
Op het eerste gehoor dan.
Plaat heeft gewoon wat meer draaibeurten nodig.
Dan nog is het nog steeds geen The Crossing, maar ja.
De beste nummers We're Not in Kansas en Ships komen op de volgende plaat The Buffalo Skinners snoeihard terug.
Na We're Not In Kansas krijgen we Republican Party Reptile (slidegitaar!) en Dynamite Lady, die er zeer zeker mogen zijn.
Dan zakt het behoorlijk in met Keep On Dreaming en Beautiful People. Songs die echt niet beklijven.
The Hostage Speaks, Beat The Devil (weer wat steviger) en Leap Of Faith doen dat weer wel (zij het na meerdere luisterbeurten).
Een aparte is Comes A Time dat van The Cult had kunnen zijn en waarvan het begin sprekend lijkt op High Time We Went van Joe Cocker. Een van de betere van deze plaat.
You, Me And The Truth en Into The Fire doen me dan weer weinig.
Na Into The Fire houdt hij bij mij op.
Zeker geen slecht album, maar ook niet echt geweldig dus.
Typische driesterrenplaat (waar ik dan toch maar 3,5 van maak) van een groep die je toch wou blijven volgen.

haha, grappig dat Dribbel en ik de plaat gelijk waarderen, maar precies de tegengestelde nummers goed vinden

Album begint nog aardig met We're not in Kansas maar daarna wordt het over het algemeen allemaal vrij vlak en mat met het tenenkrommende (voor Big country begrippen dan) Beautiful people als dieptepunt.Gelukkig krabbelt No place like home aan het einde weer wat op (Beat the devil,Ships) maar dat doet niets meer af aan het feit dat dit in zijn geheel toch een teleurstellend Big country album is.Conclusie; te veel songs zijn onder de maat en het rockt gewoon niet genoeg.

Dan moet je dus de volgende plaat Buffalo Skinners nemen. Daar is We're Not In Kansas opnieuw voor opgenomen en klinkt het nummer ineens verbluffend. Buffalo Skinners knalt uit de speakers van begin tot eind.

En dat kan ik als nummer 2 van de Buffalo Skinners fanclub alleen maar beamen
Overigens is Ships voor dat album ook opnieuw opgenomen.

Beautiful people... Had niemand in de band toen het lef om zijn veto over dit nummer uit te spreken? Leap of faith vind ik nog wel acceptabel, Kansas en Ships ook maar die klinken inderdaad stukken beter op The Buffalo Skinners!

Nee het is niet hun beste album, verre van zelfs, maar toch heb ik wel een zwak voor enkele nummers uit deze periode. Op het album bevallen me Hostage Speaks, Keep on Dreaming, Beat the Devil, Dynamite Lady, Leap of Faith, You Me and the Truth en Into the Fire (dat einde!) prima. We’re not in Kansas werd natuurlijk een echte topper op het volgende album, maar ook hier issie al prima. Ships daarentegen vind ik in deze versie maar saai.
Het is een ander geluid dan de eerste 3 albums, maar weer een stap de goede richting in sinds het wel erg Amerikaans klinkende Peace in our Time.

Ook zijn er best wat interessante outtakes uit deze periode. Freedom Song, Return of the Two Headed King en Kiss the Girl Goodbye vind ik ook erg sterk.
Ook Save Me, dat eigenlijk bij de Greatest Hits hoort, heb ik altijd lekker gevonden.

Gewoon luisteren en genieten
Gedreven spelen ze 'm.i. nog steeds