menu

Arthur Brown and Craig Leon - The Complete Tapes of Atoya (1984)

mijn stem
3,25 (2)
2 stemmen

Verenigd Koninkrijk / Verenigde Staten
Pop / Avant-Garde
Label: Plexus

  1. Not Fade Away
  2. The King of England
  3. Morning Was Cold
  4. Strange Romance
  5. Take a Picture
  6. Conversation
  7. Names as Names
  8. Big Guns Don't Lie
  9. Lovelady
zoeken in:
3,5
Struinend in mijn redelijk omvangrijke vinylcollectie kwam ik deze plaat tegen. Zeker in de jaren 80 heb ik een redelijk (achteraf) afwijkende vinylcollectie opgebouwd. Dat kwam ook door mijn wekelijkse bezoek op woensdagmiddag aan het platenzaakje Sinking Ship Record Shop. Een kleine platenzaak, die vooral gespecialiseerd was in 'goede' muziek en zeker geen hitparade pop had. In het provinciestadje waren ook weer niet zoveel liefhebbers van 'goede' muziek, zodat het zeker geen vetpot was voor de sympathieke eigenaar. Zonder een plaat te kopen kon ik daarom ook niet vertrekken. Soms bestelde ik wat (vanuit de recensies van Vinyl) , maar soms kwam hij zelf ook op de proppen wat hij dacht wat wel bij mij zou passen. Zeker binnen het wave gedeelte heb ik daarom een hele vreemde verzameling. Zo heb ik deze plaat ook gekocht voor toen nog 20,90 gulden. Nog een stickertje met A 60, dus de 60e plaat die begon met een A. Redelijk onbekend en tot mijn genoegen zie ik dat er redelijk wordt betaald voor deze plaat op internet. Uitgegeven in 1984 toen ik het steeds moeilijker vond om iets te vinden van mijn gading en ook wat minder kritisch werd daardoor.
De plaat is uitgegeven door het Nederlandse Plexus label , maar al opgenomen in 1981 in New York, maar daar op de plank blijven liggen. Hoe Plexus er aan is gekomen, geen idee.

Arthur Brown zal iedereen die de popmuziek wat heeft gevolgd kennen van The Crazy World Of Arthur Brown met de o zo bekende hit Fire. Hij had een beruchte podium reputatie. Craig Leon was een producer bij Sire Records en was betrokken bij platen van Blondie Ramones en Suicide en vele anderen. Later is hij zich meer gaan richten op klassiek muziek.
Een samenwerking van deze twee is dus niet echt vanzelfsprekend.

Wat horen we ? Craig Leon zorgt voor een synth pop begeleiding. Vergelijkingen met Depeche Mode of zelfs Human League doemen op, maar het is wel wat experimenteler. Maar op de muziek van synths en drumcomputers zingt Arthur Brown de teksten. Alle nummers zijn zelf geschreven door het duo, op Not Fade Away na. Nu is dat net het beste nummer, waarschijnlijk ook de reden dat ik het album heb gekocht.
De rest is duidelijk minder commercieel en niet echt duidelijk is waarom dit duo samen werkte. Arthur Brown past meer in een stevige rock omgeving met zijn stevige soulvolle stem dan in deze klinische synth wereld. Maar al met al heeft het ook wel iets. Een echt jaren 80 product, waar nadrukkelijk gezocht werd naar het experiment, naar de randen van de muziek. Dat is dit dan ook wel. Eerlijk gezegd heb ik het album na de jaren 80 amper meer opgezet, ook omdat deze muziek me minder boeide en ook echt een tijdperk voor mij inhield, waar ik toch wat afstand van had genomen.
Leuk om weer eens op te zetten.

Gast
geplaatst: vandaag om 21:58 uur

geplaatst: vandaag om 21:58 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.