Deleyaman - 3 (2006)
mijn stem
3 stemmen
0
geplaatst: 3 maart 2022, 12:43 uur
Dark ambient die mij wel aanspreekt. Muziek die aanschurkt tegen de eerste albums van Dead Can Dance, maar er wel duidelijk van is te onderscheiden.
Je moet er wel voor gaan zitten en een koptelefoon is eigenlijk onmisbaar.
3,5*
Je moet er wel voor gaan zitten en een koptelefoon is eigenlijk onmisbaar.
3,5*
0
geplaatst: 23 maart 2024, 00:41 uur
In het jaar des Heren 2006 schonk de Franse band Deleyaman ons het muzikale meesterwerk ‘3’, een oase van serene klanken die de ziel streelt
. Het opus vangt aan met 'Arev Patsvets', waar de luisteraar subiet wordt ondergedompeld in een bad van melodische madrigalen, reminiscent aan de vreugde en het verdriet vervat in de menselijke existentie.
Als een luchtspiegeling die zich ontsluiert uit de nevelen der muziekgeschiedenis, transporteert 'Raven Days' mij naar een tijdperk waarin de muzikale kunst van Dead Can Dance, met Brendan Perry als ceremoniemeester, hoogtij vierde. Dit stuk wekt een diepe resonantie binnen mijn wezen, als een echo uit een lang verloren gewaande droom.
'Cilicia' vervolgt de ingezette tocht met een harmonische continuïteit die de luisteraar verder voert langs introspectieve paden, doordrenkt met een diep gevoel van nostalgie en contemplatie. Vervolgens onthult 'Antsrev', met de feeërieke stem van de zangeres, een nieuwe dimensie van deze droomwereld, doorweven met een tedere melancholie die de ziel beroert.
'Ispahan' handhaaft de mystieke sfeer en dient als een brug tussen werelden, tussen de tastbare realiteit en de ongrijpbare dromen. Het is een muzikale reis door de sluier van het alledaagse, naar een plek waar tijd en ruimte vervagen.
De betovering vervolgt met 'Dejlig Rosa' en 'Home', waar weinig woorden nodig zijn om hun diepere essentie te duiden. Deze composities ontplooien zich als een etherische droom, een voortdurende vlucht uit de klauwen van de banale werkelijkheid.
Naarmate het album zich verder ontvouwt met 'Yergnain', 'Lab or Chant', 'Kalisse The Doubt', en 'Louyce. Sister', openbaren zich schatkamers van rust en bezinning, elk nummer schijnend als een lumineuze parel in een diadeem van muzikale verfijning.
Het sluitstuk, 'Eversince', vormt de epiloog van deze muzikale odyssee. Een epiloog die niet zozeer een einde aankondigt, maar eerder een uitnodiging is tot reflectie en hernieuwde ontdekking.
De ervaring van het beluisteren van ‘3’ door Deleyaman is niet slechts een auditieve ervaring, maar een transcendentale reis die de luisteraar uitnodigt om te dwalen langs de paden van introspectie en ontdekking, een pelgrimstocht naar de innerlijke krochten van de ziel. Elk nummer, een welgevormde bron van sereniteit en reflectie, nodigt uit tot een diepere verkenning van het zelf en de wereld daarbuiten.
Eerder verschenen op www.jorros-muziekkeuze.nl
. Het opus vangt aan met 'Arev Patsvets', waar de luisteraar subiet wordt ondergedompeld in een bad van melodische madrigalen, reminiscent aan de vreugde en het verdriet vervat in de menselijke existentie.
Als een luchtspiegeling die zich ontsluiert uit de nevelen der muziekgeschiedenis, transporteert 'Raven Days' mij naar een tijdperk waarin de muzikale kunst van Dead Can Dance, met Brendan Perry als ceremoniemeester, hoogtij vierde. Dit stuk wekt een diepe resonantie binnen mijn wezen, als een echo uit een lang verloren gewaande droom.
'Cilicia' vervolgt de ingezette tocht met een harmonische continuïteit die de luisteraar verder voert langs introspectieve paden, doordrenkt met een diep gevoel van nostalgie en contemplatie. Vervolgens onthult 'Antsrev', met de feeërieke stem van de zangeres, een nieuwe dimensie van deze droomwereld, doorweven met een tedere melancholie die de ziel beroert.
'Ispahan' handhaaft de mystieke sfeer en dient als een brug tussen werelden, tussen de tastbare realiteit en de ongrijpbare dromen. Het is een muzikale reis door de sluier van het alledaagse, naar een plek waar tijd en ruimte vervagen.
De betovering vervolgt met 'Dejlig Rosa' en 'Home', waar weinig woorden nodig zijn om hun diepere essentie te duiden. Deze composities ontplooien zich als een etherische droom, een voortdurende vlucht uit de klauwen van de banale werkelijkheid.
Naarmate het album zich verder ontvouwt met 'Yergnain', 'Lab or Chant', 'Kalisse The Doubt', en 'Louyce. Sister', openbaren zich schatkamers van rust en bezinning, elk nummer schijnend als een lumineuze parel in een diadeem van muzikale verfijning.
Het sluitstuk, 'Eversince', vormt de epiloog van deze muzikale odyssee. Een epiloog die niet zozeer een einde aankondigt, maar eerder een uitnodiging is tot reflectie en hernieuwde ontdekking.
De ervaring van het beluisteren van ‘3’ door Deleyaman is niet slechts een auditieve ervaring, maar een transcendentale reis die de luisteraar uitnodigt om te dwalen langs de paden van introspectie en ontdekking, een pelgrimstocht naar de innerlijke krochten van de ziel. Elk nummer, een welgevormde bron van sereniteit en reflectie, nodigt uit tot een diepere verkenning van het zelf en de wereld daarbuiten.
Eerder verschenen op www.jorros-muziekkeuze.nl
* denotes required fields.
* denotes required fields.