Norman Feels - Norman Feels (1973)

Ergens tussen de van tijd tot tijd zweverige, lichte en ongebruikelijke soulvolle stem van Norman Feels en de duistere, soms bijna psychedelische instrumentatie gaat een buitengewoon interessant album schuil. Hoewel het geluid dat het album uitdraagt op momenten doet denken aan de soul die gemaakt werd in New Jersey, blijft dit album een vreemde eend in de bijt in de brede wereld van soul; het leent zich niet voor een label, daarvoor is het te alternatief en te exceptioneel, vind ik dan. Wat dat betreft zat Norman Feels goed op z’n plaats bij 't indie Just Sunshine-label, hetzelfde label waar ook Betty Davis haar befaamde albums uitgebracht. Hun albums zijn niet te relateren aan andere albums uit deze tijd, en dat is typerend voor zowel het werk van Norman Feels als Betty Davis. Dat maakt het zo interessant!

Voor dit titelloze album van Norman Feels, zijn debuut, schreef hij alle teksten zelf. De arrangeur, David Van De Pitte - het best bekend als arrangeur de Marvin Gaye klassieker What’s Going On, en producer Sal Scaltro zetten de puntjes op de ï en Norman Feels werd geboren. Succes kende het album niet, dat weerhield het label echter niet om hem nog een tweede album te laten uitbrengen. Dat werd Where or When die een jaar later het levenslicht zag, ook zeer de moeite waard, en ook dat album flopte. Zonde! Want naast zijn fascinerende stem zijn alle nummers op dit debuut briljante, en nogal gecompliceerde composities. Dit is alleen niet het soort album dat zich meteen prijsgeeft - en dat verklaart waarom dit album mogelijkerwijs volledig genegeerd werd door het publiek. 'n Andere reden kan ik niet bedenken.

Voor de geduldige luisteraar is er echter genoeg moois te ontdekken; ieder nummer is fantastisch! Het album en Norman Feels sleuren je mee in een eindeloos mooie dromerige sfeer met 'n relatie en zijn bijbehorende worstelingen als thematiek. Geen mindere momenten hier, maar wel een paar pareltjes zoals het onzuivere They Said It Couldn’t Be Done en Everything Is Going Our Way waar Norman Feels assistentie krijgt van een niet bij naam genoemde zangeres. Er wordt op subtiele doch treffende wijze geschreven dat liefde onoverwinnelijk is. Tegengas wordt er geboden met het droevige Yes You Did waarin Norman bezingt hoe hij verlaten werd door zijn (ge)liefde en eenzaamheid het gevolg werd. Het enige nummer dat hier niet over de liefde gaat is 't op de maatschappij gerichte Today, dit nummer is zodanig geschreven dat clichés worden gemeden en daarmee valt ook dit nummer in positieve zin op. De instrumentatie verdient ook lof, met het dreigende Don’t tot het zeer relaxte Something In Me; geen enkel nummer klinkt hetzelfde. Al het voornoemde bij elkaar maakt dit een werkelijk steengoede plaat.