Aretha - Hey Now Hey (The Other Side of the Sky) (1973)

‘Hey now hey (the other side of the sky), oorspronkelijk bedoeld als jazz album maar later door de producers, de Queen haarzelf en Quincy Jones, omgetoverd tot een wat experimenteler album. Dit album werd indertijd een gigantische flop en werd door de pers bestempeld als het slechtste Aretha album dat ze op dat moment had uitgebracht. Bij de fans is dit album door de jaren heen uitgegroeid tot een van haar meest on(der)gewaardeerde albums, misschien wel dé meest on(der)gewaardeerde. De titeltrack en tevens opener, die Franklin overigens zelf schreef, is een ijzersterk nummer en wat mij betreft een van haar beste. Het nummer ademt gospelachtige sfeer uit. Het tweede nummer ‘Somewhere’ is van de West Side Story musical en laat een stijl horen van Aretha, die we nog niet eerder hebben gehoord. ‘So swell when you’re well’ laat de vertrouwde soul horen waarmee ze enkele jaren eerder doorbrak. ‘Angel’ wordt door velen gezien als een van de beste nummers van Aretha, het werd ook de enige hit van dit album en is geschreven door haar zusje Carolyn. Prachtige ballad overigens. ‘Sister from Texas’ is ook een heerlijk nummer, het is niet alleen funky, nee, het is funk – voorzien van heerlijke instrumentatie. ‘Mister Spain’ laat ons (ook) een nieuwe kant van Aretha horen, het is haast easy listening te noemen. Ondanks de vele luisterbeurten weet ik hem nog steeds niet echt te waarderen, ik vind haar stem een beetje zeikerig op dit nummer eigenlijk. Toch kan ik ‘m ook niet slecht noemen en bovendien weet ik het hoge experimentele-gehalte van dit nummer ook te waarderen. ‘That’s the way I feel about cha’ een nummer van Bobby Wommack, ook easy listening in combinatie met jazz, ik vind de laidback vibe van het nummer errrrrrg fijn. ‘Moody’s mood’ en ‘Just right tonight’ zijn regelrechte jazz en dit was kennelijk de richting waarin de producers oorspronkelijk wilden gaan. ‘Moody’s mood’ vind ik helemaal niks maar ‘Just right tonight’ -die bijna acht minuten duurt- vind ik overigens wel erg geslaagd. ‘Master of eyes’ is net als de titeltrack een ijzersterk nummer mede door de compositie en instrumentatie. Misschien wel haar meest over het hoofd geziene album die over de gehele linie werkelijk subliem is. Enkel een tweetal nummers weten mij minder te bekoren.

Net als de titel 'Hey Now Hey (The Other Side of the Sky)' is deze plaat van Aretha soms wat verwarrend. Dan hoor je weer soul, zoals op de ijzersterke titeltrack, het fraaie Angel en het hele goede slotnummer Master of Eyes. Dan komt er ineens een soort van funknummer voorbij in de vorm van het aardige Sister From Texas, maar ook minder geslaagde softpop zoals Mister Spain. Tot slot een aantal jazztracks waarvan big band nummer Moody Mood misplaatst is op dit album en Just For Tonight wel mooi is dankzij de fraaie stem van Aretha.
Het springt dus nogal eens van de hak op de tak hier. Dat bevordert de onderlinge samenhang op deze plaat niet. Aan de andere kant: alles wordt weer schitterend gezongen door Aretha en de begeleiding is (natuurlijk) ook top. Door het flink aantal wel goede nummers is dit album daardoor zeker de moeite waard en dan met name side A van deze plaat.

Verplichte kost voor soul liefhebbers. Idd ondergewaardeert.

Schitterend album. Ondergewaardeerd zoals de meesten hier zeggen. Hoort gewoon thuis in je platencollectie

Er zijn dagen dat de jaren zeventig albums van Aretha mij zeer goed smaken. Meer gerijpt.

Als nu de helft van de mensen die in 1973 the Dark Side of the Moon hebben gekocht ook deze erbij hadden genomen, was dat voor de gehele mensheid beter geweest. (Voor iedereen die al Innervisions erbij had genomen maak ik een uitzondering)

Interessante maar niet al te makkelijke, voor Aretha afwijkend klinkende plaat. Er gebeurt muzikaal behoorlijk veel, en het gaat alle kanten op, zonder i.m.o. onsamenhangend te worden door de wel zeer duidelijke, pre-MJ en Brothers Johnson, Quincy Jones handtekening.