Aretha Franklin - A Rose Is Still a Rose (1998)

R&B album van Aretha met behulp van vele R&B/Rap artiesten zoals Lauryn Hill, Puff Daddy en Jermaine Dupri.

A Rose Is Still A Rose is wel een lekker nummertje maar de rest kabbelt wat voort..How Many Times en Watch My Back vind ik wel erg sterk!

2,5*

Het duurde even voordat Aretha met nieuw material kwam, dit was namelijk haar eerste album sinds ‘What you see is what you sweat’ uit 1991. Om een wat jonger publiek aan te trekken, besloot ze samen te werken met grote (en "jonge") namen als Lauryn Hill, Jermaine Dupri, Puff Daddy en Dallas Austin. Het album is dan ook een mix geworden van neo soul, hiphop en R&B. Tja, het is natuurlijk een leuke poging maar geslaagd is het niet. Echt vreemd is dat niet, want moet je een -toentertijd- al op leeftijd zangeres als Aretha Franklin nou aan materiaal geven? Wellicht dat het team rondom Aretha dat ook niet precies wist. De nummers laten te wensen over. Enkel ‘A rose is still a rose’, ‘Here we go again’ en ‘Every little bit hurts’ zijn best oké, de rest is gewoon niet goed en sterk genoeg in z’n soort. Vocaal gezien is Aretha nog goed bij stem, al komt dat er niet altijd even goed uit. Voor de rest typisch zo’n album waar je niks mee kunt; het is niet slecht, het is niet goed, het is wel te “gewoontjes”.

Eigenlijk zonde dat Franklin met dit suffe materiaal werd opgezadeld . Haar stem kan niet optimaal worden benut bij deze nietszeggende deuntjes .Jammer dat zo'n grootheid eigenlijk door deze plaat wat anoniem werd .Terwijl ze natuurlijk een oeuvre heeft nagelaten om u tegen te zeggen . Het geeft een heel klein smetje op de imposante carriere van Aretha . 2 en halve ster .