Primal Fear - Unbreakable (2012)

Een van de mindere albums van Primal Fear. Het is kwalitatief natuurlijk dik in orde, maar er staan teveel saaie nummers op. Bad Guys Wear Black, Metal Nation en Unbreakable mogen er wel weer wezen.

Ik vond het nog niet bepaald hoogstaand. Het klinkt allemaal erg inspiratieloos en inderdaad erg saai. Alle nummers lijken op elkaar en er zit gewoon totaal geen spanning in. Nee, de heren van Primal Fear kunnen beter dan dit!

Volg Primal Fear al vanaf het begin. En ik moet zeggen dat ze lekker een eigen smoel hebben gekregen en minder als Judas Priest kloon worden bestempeld. 16. 6 vond ik een zeer sterk album hoewel het oudere werk t/m Devil's Ground favoriet blijft.
Maar al met al valt het nieuwe werk Unbreakable mij wat tegen. Hoewel er uiteraard prima wordt gemusiceerd met een o.a. zeer strak drummende Randy Black en Ralf Scheepers zijn longen uit z'n lijf zingt is het toch wat laf. Nummers als And There Was Silence, Born Again of Give Em Hell zijn te voorspelbaar en dat is jammer want dat haalt de spanning er totaal uit. Ook zijn de teksten soms bij het lachwekkende af.
Maar het is niet alleen maar kommer en kwel. Want Strike, Marching Again, Unbreakable pt2, Metal Nation en Blaze of Glory krikken naar mijn mening de zaak weer wat op zodat het nog een voldoende kan halen. Maar Primal Fear kan beter!