Kimm - Gimme a Break (1978)

Destijds in nederland geen onbekende zangeres, alhoewel mij haar naam niets zei. Ze heeft wel een goede stem die zich wel leend voor disco achtige en middle of the road liedjes. Haar amerikaanse avontuur heeft liedjes opgelevert van Barry Gibb en Bozz Scags, toch niet de minste in die richting. Wel denk ik dat ze Kimm oet Holland hun B kantjes hebben aangeboden. De productie is lichtvoetig en eigenlijk staat er weinig op dat echt tot de verbeelding weet te spreken of waarvan de melodie blijft hangen. Voor de B muziek die er op staat is het niet onaardig gedaan, maar zeker niet gedenkwaardig.

Ik vind dit een fijne plaat van onze Kimm! Met een stoet aan Amerikaanse en Nederlandse topmuzikanten en productie van haar toenmalige man Tom Salisbury (o.a. Pointer Sisters) is dit een aardige LP geworden met een, hoe kan het ook anders, Amerikaanse sound. Discoknallers die perfect in dat tijdsbeeld passen maar nu zeer gedateerd klinken (Wind of change, Love's destination) worden afgewisseld door goed in het gehoor liggende, commerciele meesterwerkjes als Jaimie en What's his name / what's his number (dat als single helaas flopte). Maar de absolute hoogtepunten op dit album zijn voor mij de ballads: de Beegees-cover 'Songbird' is onwijs mooi vertolkt door Kimm, evenals 'This is my day' waarmee ze eerder in een Nederlandse versie meedeed aan het Nationaal Songfestival.

Al met al een goede LP die echt wel wat meer credits mag verdienen dan de reactie hierboven doet vermoeden, denk ik.

Daarom is het ook goed dat je jouw kant van de waardering aangeeft. Koppel er ook nog wat credits aan in de vorm van een stem en hupsakee het gemiddelde zal omhoog gaan.