Motörhead - The Wörld Is Ours, Vol. 1 (2011)

Heb het nieuwe album net binnen als DVD + 2CD. De hoofdmoot is opgenomen in Santiago en dan krijg je nog wat extra materiaal uit shows in New York en Manchester.
Die DVD zie ik later wel een keer, eerst de CD's maar horen. Ze openen hier gewoon met Iron Fist,
de titel We Are Motörhead slaat meer op de introductie. Echt verrassend is het allemaal niet maar 't klinkt best wel weer lekker. Verdere beoordeling komt later wel.

Inmiddels meerdere malen gehoord op een redelijk volume. Iron Fist opent hier voor hun doen nog vrij "relaxed", heb het ze wel strakker en feller horen spelen maar de band wordt ook een dagje ouder. De gitaar van Phil Campbell is hier nog niet optimaal goed te horen, zo gaande weg het concert trekt het geluid echter prima bij.
Daarna Stay Clean, op het album Everything Louder Than Everyone Else (Hamburg 1998) zei Lemmy daar zelf over: Old soldier, together with Metropolis. Both songs have been in the set since 1979!! But they're gone since this tour. Time to rest them,finally.
Wel mischien zijn we dan nu bijna op dat punt aangekomen dat ze nooit meer gespeeld worden; 't zet me wel tot nadenken als ze nog maar concerten van goed 5 kwartier geven.
Dit optreden in Chili was mischien ook maar 80 minuten.
Verder met het album, Get Back in Line van hun laatste studio-album The Wörld is Yours komt hier wel lekker pittig en energiek over.
Daarna het onvermijdelijke Metropolis; Been in the set since 1498! Gone now though, so this could be your last chance to hear it live! Or not!, aldus de liner-notes uit '98.
Over the Top zit ook alweer een behoorlijke tijd in de setlist maar deze uitvoering klinkt weer lekker gedreven. Vervolgens One Night Stand van het album Kiss of Death; niet het sterkste nummer maar wel mooi dat er wat van dat album langskomt.
Motörizer komt met 2 songs aan bod. Het snelle Rock Out is niets nieuws onder de zon maar wel datgene wat ik grag horen wil. Phil Campbell speelt tussendoor een sfeervolle solo van 2 minuten waarna we The Thousand Names of God te horen krijgen en dat dreunt naar mijn tevredenheid weer goed door het huis heen.
I Got Mine, hmm ja; goede uitvoering maar ik had liever Another Perfect Day gehoord, die speelden ze nog op de laatste Wâldrock.
I Know How to Die is weer een energieke uitbarsting zoals je van ze gewend bent, tevens het tweede nummer van hun laatste album.
The Chase is Better Than the Catch wordt ook weer prima neergezet waarna het laatste restant van het befaamde Inferno langskomt: In the Name of Tragedy inclusief een solo van drummer Mickey Dee.
Van Just 'Cös Yöu Göt the Pöwer zijn zo onderhand aardig wat live-versies bekend; dit is zeker niet de minste. Een zware, trage uitvoering.
Going to Brazil is weer haastwerk en Killed by Death is dan alweer de afsluiter van dit spektakel. Dan nog even de vaste toegiften Ace of Spades en Overkill en het publiek kan voldaan naar huis.
Voor wie er nog niet genoeg van heeft, en dat heb ik niet, zijn er dan nog de bonustracks.
Beslist niet verkeerd dat de nummers van de laatste albums extra langskomen samen met Born to Raise Hell, Be My Baby en We Are Motörhead. In Manchester speelden ze dat laatste nummer dus wel .Al met al een goede aanwinst en breng The Wörld is Ours - Vol 2 tezijnertijd maar eens uit.

Tjah, valt Motörhead weleens tegen? Als je van hun muziek houdt, eigenlijk niet. Persoonlijk stoor ik me niet aan de classics die iedere keer weer in hun setlists verschijnen en ook weer hier op deze live plaat niet ontbreken. Het klinkt gewoon weer erg lekker en de mannen zijn, zoals altijd, lekker op dreef. Door de lekker uitgebreide tracklist van deze plaat, is dit zeker een mooie aanwinst op de collectie.

Heb nu de DVD gedeeltelijk gezien. Vreemd genoeg is het hoofdconcert zwart wit en alleen het bonusmateriaal in kleur. Merkwaardige beslissing. Daarna Boneshaker ter vergelijking gedraaid, concert van 10 jaar eerder. Toen zat er wel meer pit in Iron Fist dat op The Wörld is öurs wat trager gebracht wordt. Toch is dit album een mooi document van Lemmy op zijn 65e.

Dat is wel vreemd inderdaad dat het hoofdconcert in zwart/wit is. Heb veel belang bij de dvd van dit concert, maar dan natuurlijk niet in zwart/wit. Dan kun je met nagenoeg dezelfde tracklist beter vol 2 nemen denk ik dan.

En de cd's heb je tegenwoordig al helemaal geen belang meer bij.

Bummer, die zwart-wit beelden. Misschien is Vol.1 daarom relatief goedkoop te krijgen, in tegenstelling tot Vol.2, die ik nog mis.
De Everything Louder Than Everything Else video/DVD was ook al in teleurstellend zwart-wit. Een keer is nog tot daar aan toe en toen was zwart-wit even in de mode bij video's, maar om anno 2011 nog een zwart-wit DVD uit te brengen? Een gemiste kans. Daarbij vind ik het hoofdconcert zelf ook niet tot de sterkere behoren.

Gewoon stagefright of alive & 25 boneshaker op dvd in huis halen, perfecte registraties, vooral boneshaker, op stagefright gaat de camera te snel van het ene naar het andere beeld, en dat kijkt dan weer niet lekker.

Die heb ik. Boneshaker is prima, Stagefright is alleen de moeite waard vanwege de 2e DVD, vind ik. DVD 1 vind ik niet om aan te zien, ik geloof een beeldwisseling per 3 seconden.
Ik mis nog Wörld is Ours Vol.2 en de laatste CD. Daar wacht ik nu nog even mee, het overlijden van Lemmy is hard aangekomen. Hetzelfde geldt voor Bowie's Blackstar (die is me nu even te zwaar).

Dat doen ze (helaas) wel vaker met Metal/Rock live registraties. Persoonlijk vind ik dat erg irriterend.