Gordon Lightfoot - Endless Wire (1978)

Nu dan zal ik ook maar eens de eerste zijn voor en bij een lp waar nog nada staat van wie dan ook. Endless Wire dus. De lp na Summertime Dream met het magische The wreck of the Edmind Fitzgerald zijn laatste echt grote hit, in de States dan wel. Hier ten lande hield het niet over. Sundown als hitje jazeker en das war das. Eerste plaat uit de wat latere periode welke, commercieel gezien helaas ook niet kon aansluiten bij zijn voorgaande output. Terwijl de songs gewoon typisch Lighfoot zijn. Daylight Katy, the Circle is small, bewerking van een oudere song, in een nwe jas dus en zeker titeltrack Endless Wire. Prominent aanwezig de electrieke gitaar. Maar dat was wel op meer nummers zo. Herkenbaar met wel her en der accentwijzigingen, bijv. Sometimes I don't mind, vrolijk en lichte melodie die uitnodigt tot mee zingen. Brengt en passant ook herinneringen mee uit lang vervlogen tijden. My younger days zeg maar. En ja ruim in de 80 nu en treedt nog op ook. Though living on borrowed time na ernstige gezondheidsproblems ja. Sommige helden gaan door tot ze in het grote niets vallen. Hoe mooi wil je het hebben. Nieuw plaatwerk zal helaas en denkelijk niet meer te verwachten zijn. Welja U can't win 'm all