Will Vill - The Arrival (2002)

Simpelweg een erg dope album waar ik verbaasd om was dat het hier nog niet stond.

De beste man heeft niet een erg anders stemgebruik dan veel rappers in die tijd, maar dat maakt met niet minder vet klinken. Hij heeft een erg aangename flow door het hele album, wat ervoor zorgt dat het lekker weg luistert. De refreintjes zijn ook van het heerlijke soort. Erg typisch, maar erg dope.

Technisch gezien is het ook dik in orde. Zijn rijmschema's zijn top notch en de kwaliteit (misschien een ander soort techniek, maar ach) is ook erg net. De beats zijn sample-based, vaak enigszins melancholisch met typische hiphop drums.

Al in al een erg vet en typisch hiphop album. Ik had hem wel willen zien samenwerken met mensen als DJ Premier en Pete Rock.

Mijn favoriet is het heerlijke Outshine the Sun. Maar hiernaast zijn Behave Like a Slave, Headlock on Satan en It's Only Right ook erg vette tracks.

Elk nummer op deze plaat klinkt ongeveer hetzelfde. Bijzonder weinig variatie. Steeds een simpel drumpatroon, een donkere sample en weinig bijzondere raps. Daarmee probeert Will Vill terug te grijpen naar de jaren negentig, maar hij zet absoluut geen vergelijkbare sfeer neer.

Ik zou de beats omschrijven als boombap zonder echt tot hoogstaand niveau te komen. Het is allemaal wel luisterbaar en ik kan me veel ergere acts voorstellen. Will had met wat meer aandacht voor de productie (die is nu: net niet) wat hogere ogen kunnen gooien. Ook is zijn stem niet één van de beste stemmen voor een MC.