Kamelot - Siege Perilous (1998)

Eerste album met Roy Kahn als zanger. Echter, hij kan nog niet genoeg zijn stempel drukken op de composities, waardoor het album nog niet het niveau heeft als zijn opvolgers. Maar een degelijk album, met in zich al de belofte van de kwaliteit die Kamelot in het vervolg zal hebben.

Een redelijke start van zanger Roy Kahn bij de band. Er staan een aantal nummers op die al voorzichtig laten horen waartoe de band op de volgende albums toe in staat blijkt te zijn. De produktie is ook nog niet zoals op latere albums waardoor het wat klinisch klinkt. Al met al een goed te verteren album van Kamelot.

De produktie is het grote struikelblok maar hier staan toch wel al prachtnummers op zoals Millennium, Expedition, Where I Reign en Once A Dream. De ajoestische gitaarpartijen in aflsuitende instrumental Siege (mijn versie telt 10 nummers) zijn om duimen en vingers af te likken.

Dit derde album van Kamelot is de eerste met Roy Kahn, voor mij toch wel de beste zanger die de band ooit heeft gehad. Dat hij een enorme aanwinst voor band was, blijkt meteen bij dit album. Alles is net dat tikkeltje beter dan de voorgangers. Ook komen hier de symfonische elementen steeds meer naar voor, wat nu uiteraard niet meer weg te denken is.

Dit is heel behoorlijk, beter dan ik me herinner. Heb 'm ooit laten liggen in Fame toen de plaat pas uitkwam, ik kende Khan van Conception en ik hoor de eerste 2 nummers en dacht "Leuk en aardig, maar nee... niet voor mij". Later eens de hele cd gehoord, maar nog steeds niet. Nu bevalt het me beter, 2e nummer is nog steeds niet mijn kopje thee, maar een nummer als "Rhydin" had bij wijze van spreken niet op een plaat van Conception misstaan. "Parting Visions" heeft ook dat vrolijke Power Metal gehalte maar is best genietbaar. De plaat heeft ook nog eens een fraaie afsluiter met het op het lijf (of stembanden) geschreven nummer "One Day".
Zal hem vaker moeten horen, maar geen verkeerd plaatje...