Matt Smith is inderdaad een echte alleskunner. Hij heeft heel veel gevoel voor goed in het gehoor liggende refreinen en gitaar-riffs. Bovendien is het een perfectionist die alles op alles zet voordat een album gereleased wordt. Ze hebben tot nog toe 4 ijzersterke albums uitgebracht waarvan dit 2e album vaak genoemd wordt als de beste. Alhoewel ik hun derde album (As The World Bleeds) als geheel persoonlijk waarschijnlijk hun sterkste album vind, vind ik sommige tracks op Mirror of Souls wel van hun hoogste niveau. Wat ik qua sound erg kan waarderen aan deze band is dat ze niet inboeten aan een toch wel vrij stevige power metal stijl (zij het met een vleugje prog en zelf speed metal soms) zonder dat dat ten koste gaat van de schoonheid van de muziek. Dat de zang 'clean' is is voor mij sowieso vaak een vereiste. Matt noemt zijn muziek het liefst melodische metal en dat is eigenlijk ook waar de focus het meest op ligt in de kern. Dan de teksten! Wat mij betreft tillen die deze band naar een hoger niveau omdat ze toch wel heel radicaal zijn. Zo gaat het reeds eerder genoemde "laying The Demon To Rest'' over de geestelijke strijd die vaak plaatsvind achter (of aanzet tot) veel 'vleselijke' verleidingen (in al zijn verschijningsvormen). Dat iemand die gelooft vaak nog meer doelwit is van geestelijke machten is geen geheim, toch zit de boodschap er niet in om simpelweg in eigen kracht te weerstaan (wat nog niemand gelukt is) maar eerder om het bij de Vader neer te leggen. Dit is waarschijnlijk ook de meest gedraaide track van Theocracy in ons radio-programma (en dat met z'n ruim negen minuten!) Sterke muziek met een sterke boodschap dus. Zo heb ik op basis van de tekst van "Absolution Day" besloten mij te laten dopen destijds. De kern van het christendom zit niet gevangen in een gebouw met vier muren maar alleen in de kracht van het bloed van Christus die vrijwillig gekozen heeft om onze plaats in te nemen om zo de weg vrij te maken naar de Hemelse Vader! Daar gaat de tekst van dat nummer over. Echte vreugde en positiviteit waar helaas in de metal scene vaak zo'n schrijnend gebrek aan is. Alhoewel Theocracy bijna wel de meest 'luchtige' metal is waar ik naar luister. "On Eagles' Wings" is ook een goed in het gehoor liggend nummer, zou dit graag eens in een kerk horen. "Bethlehem" is een nummer met een mooie opbouw en de titeltrack zelf is ook met z'n 22 minuten een goed gelukte song (verveeld nergens). Het intro vind ik dan wel een van hun mindere tracks, het loopt niet lekker, klinkt te schel en is misschien iets over de top. Ze komen regelmatig voor optredens naar Nederland trouwens. Ik vind het wel jammer dat ze live nog niet echt goed klinken en ben ook nog geen goede bootlegs tegengekomen helaas.