Martha Wainwright - Martha Wainwright (2005)

Martha Wainwright live..........

(wat een vrouw, wat een stem, en wat een broer).

Was niet meer leverbaar, en in Nederland komt ie waarschijnlijk niet op de markt.
Maar wat doe je dan in zo'n geval? Juist! Opnieuw kopen en de oude versie gewoon kado geven. Krijgt de ontvanger een pracht van een cd en ben ik ook weer tevreden met de extra tracks (die ik normaal niet eens wil hebben, maar in dit geval wel degelijk)

gisteravond voor het eerst kennis gemaakt met "Bloody Mother Fucking Asshole"
ik voelde de pijn van Antony, de agressie van A. Morissette, de klasse van Patti Smith, of J. Mitchell.
de tekst: een statement neergezet;
kortom, ettettummu is behoorlijk onder de indruk

Ik vind dat gastoptreden op Eyes Open van Snow Patrol briljant. Prachtige stem.

Mooi album van deze zus van Rufus. Maar ik mis nog wel het een en ander bij haar. De eerste helft van het album kan ik goed hebben, maar dan slaat een klein beetje de verveling toe. Haar stem is goed, maar echt prachtig vind ik het niet. Rufus is wat mij betreft net een stapje hoger. Hij heeft dan ook wel een meer aparte stem. Maar ik zal deze zeker nog vaker gaan draaien! Ben trouwens wel erg benieuwd naar het duet met haar broer. 3,5*

Dit album blijkt een waar groeidiamantje te zijn. Heel gestaag wordt dit steeds mooier. Was ik eerder niet zo kapot van haar stem, zelfs deze begin ik steeds meer te waarderen. Zeer eigenzinnige stem ook. Favorieten zijn nu Factory (met prachtig veel strijkers) en Bloody Mother F***ing A**hole, dat is toch wel het prijsnummer van dit album. Geweldig intens gezongen.

Indeed, een echte groeier en voor mij een blijvertje. Dit kan zich gerust meten met het werk van haar broer, daar ben ik dan niet zo wild van (zijn stem, weet u). Prachtige songs die zeer intens worden gebracht, mooi zo.

Deze heb ik vandaag de hele middag zitten luisteren, en hoewel het 2e album me als eerste pakte, vind ik de arrangementen hier nog een stuk interessanter. Het is ook wel poppy ergens, maar dan meer met een jaren 70 singer/songwriter vleug eraan.

Nou ik zet hem nu al maar een halfje hoger, waar een prachtplaat! Hij boet nergens in kracht in lijkt het wel.

Heel sterk album dat op mijn volle sympathie kan rekenen, zij zingt prachtig , maakt mooie liedjes en schrijft knappe teksten. Wat wil een mens nog meer ?
Vooral Bloody Mother F***ing A**hole is straf spul, niet alleen is de tekst van erg hoge kwaliteit :

Oh I wish I wish I wish I was born a man
So I could learn how to stand up for myself
Like those guys with guitars
I've been watching in bars
Who've been stamping their feet to a different beat
To a different beat
To a different beat

I will not pretend
I will not put on a smile
I will not say I'm all right for you
When all I wanted was to be good
To do everything in truth
To do everything in truth

You bloody mother fucking asshole

maar wat zingt ze dat nummer geweldig, zoveel emotie en gevoel, ik ben er echt van onder de indruk. De cd vormt bovendien een mooi geheel dat ( voor mij althans) geen enkel zwak punt kent. Van begin tot einde goed, dat kan alleen maar om respect vragen.

De laatste dagen staat deze hier toch weer erg vaak op en ik begin haar beter dan ooit te gaan vinden. Echt prachtig hoe ze zoveel gevoel in dat frêle stemmetje weet te steken. En die teksten zijn ook van erg mooie makelij, ik maak er dus maar een 5je van en ga deze maand me haar nieuwste ook eens aanschaffen.

'Bloody Mother Fucking Asshole' is echt een prachtnummer. Sinds een paar dagen pas bekend bij mij maar ben erg blij dit nummer alsnog ontdekt te hebben

Indrukwekkende singer-songwriterplaat. Erg mooie stem (vooral als ze eigenlijk net wat tekort komt in de uithalen in 'This Life'), en ook een heel constant album. Ik vind hier geen mindere nummers op. Qua arrangementen is deze plaat ook redelijk veelzijdig. Geen enkel nummer klinkt hetzelfde, maar de overkoepelende sfeer is identiek.

Hierop staan een aantal zeer bekoorlijke nummers met een stem die het gehoor streelt als een vrouwelijke hand in delicate gebieden.

Weet nog hoe ik compleet omver werd geblazen door deze vrouw, haar stem en hele voorkomen bij het tribuut aan Leonard Cohen. Nu ervaar ik net weer iets soortgelijks als ik op een live versie stuit van wat waarschijnlijk toch al mijn favoriete nummer van haar is.

YouTube - Martha Wainwright on Letterman

When the Day is Short

Die beetje ondeugende expressies af en toe erbij en het geheel gaat bij mij door merg en been.

Tegenwoordig begint ze misschien toch net iets te opzichtelijke ouderdomsverschijnselen te vertonen voor een jeugdige jongen als ik, maar het blijft een vrouw die op meerdere manieren iets in mij weet te raken.

Dat is het zeker! ik ontdekte afgelopen week omdat het in het eerste seizoen van Big Little Lies zit.

In mei gaat dit album voor het eerst een release op vinyl krijgen.