Loudon Wainwright III - Therapy (1989)

Nog zo'n ondergesneeuwd talent. Jarenlang bijzondere platen afleveren, geen hond die ze kent!
Dit was mijn eerste kennismaking met Wainwright. Ik kende Thanksgiving van een sampler-CD van het label Silvertone en had toen het gevoel met de een of andere grote beroemdheid van doen te hebben. Enigzins vergelijkbaar met het gevoel alsof je Johnny Cash, J.J. Cale of Leonard Cohen voor het eerst hoort en daarbij geraakt wordt door het oorspronkelijke van deze heren. Ook Wainwright maakt gebruik van een geheel eigen muzikaal (en tekstueel) idioom, dat balanceert tussen - in het slechtste geval - poppy Country & Western en introverte, sobere ballads, zoals het genoemde Thanksgiving. Deze plaat is niet zijn beste, maar is een goede balans tussen deze twee uitersten. En dan heb ik het nog niet eens gehad over de aard van zijn teksten (Therapy), waaruit een melancholische, moedeloze humor spreekt die je zelden tegenkomt. Koesteren!

Na al die jaren van hartzeer, verbroken relaties, scheidingen gaat Loudon eindelijk in therapie. Kost $60 per uur, dus dat kan niet slecht zij, zo is zijn redenatie. Vervolgens verrast hij zijn fans met prachtige liedjes zoals Harry's wall, You don't wanna know, Thanksgiving (een terugblik op zijn jeugd), Aphrodisiac en diverse ander gezongen problemen.