Loudon Wainwright III - Grown Man (1995)

Slechts een paar nummers kunnen mij overtuigen op dit album, één ervan, het ongelooflijk sterke "Father/ Daughter Dialogue", Loudon samen met zijn dochter Martha Wainwright, die onlangs haar debuutplaat uitbracht! Het beluisteren waard, voor dit nummer ist al tkopen waard.

Toch niet zo slecht als hier bijna exact tien jaar geleden gesuggereerd werd...

Een prima cd met sterke teksten, zoals we dat van LW3 gewend zijn. Onder de douche bezingt LW3 zijn 53e verjaardag, dat was 1995. That hospital, een nogal wrang lied, vol slechte herinneringen. Just a John bezingt hij dat hij net als zijn vader een weakness heeft voor the weaker sex. You think you’re a kinda Don Juan, maar je bent niet meer dan een gewone Jan. Daarna het subtiele Dreaming en een lied over the human cannonball Emanuel Zacchini sr. Als afsluiter een liedje van Jimmie Rodgers: treasures untold, één van de weinige keren dat LW3 lied van iemand anders zingt..

Opnieuw een typische plaat van Loudon Wainwright III, maar uit de reacties en recensies bleek opnieuw dat lang niet een ieder begrijpt wat sarcasme , zelfspot en venijnige humor is. Want wat je niet moet doen bij deze artiest, alles serieus nemen, maar door de briljante en vileine teksten heen kijken om te zien wat Loudon nu echt bedoelt. Op deze plaat is Loudon 53 jaar geworden en de eerste nummers neemt hij je direct mee in zijn middle-life crisis. Nummer 1 zingt hij onder de douche dat het altijd nog mogelijk is om nieuwe wegen in te gaan. Maar hij doet dat op een zodanige wijze dat je het sarcasme ervan afdruipt. Grown Man, de afhankelijkheid van het ouder worden en That Hospital gaat nog een stapje verder met ziekte en aftakeling. En nummer 'Housework' hekelt hij het huishoudelijke werk dat hij nu moet doen. Zo, de teneur is duidelijk en gezet. Toch zijn deze nummers niet de reden dat er een schandaal rond deze plaat is ontstaan. Dat was het nummer 'Iwiwal'. "Iwiwal" lijkt controverse te omzeilen, maar is zo positief en belachelijk overdreven ("Ik wou dat ik een lesbienne was / ik zou graag een dijk zijn / ik zou met k.d. lang / Mel Gibson een wandeling maken /Ik denk dat het leuk zou zijn om van iemand te houden die hetzelfde was") dat de beledigde reactie van radicalen aan beide kanten van het touwtrekken over Homo rechten/Gezisnwaarden ​​veel meer over hen zou zeggen dan over Wainwright zelf. Veel recensenten vielen ook over dit lied, jammer dat ze de humor, bijna cabareteske tekst niet begrijpen en ik ben bang dat dit niet enkel zo in 1995 was , maar nu nog steeds. Het Father/Daughter Dialogues met zijn dochter Martha Wainwright die toen net haar eerste plaat had gemaakt is een juweeltje, en ook hier toch weer wat zelfspot. Ik weet niet zeker, maar het lijkt bijna of ze gezamenlijk dat nummer geschreven hebben.
Misschien niet het beste album van Loudon Wainwright, maar ik kan er echt wel weer van genieten. Zo uniek en zo authentiek, geheel op eigen wijze teksten maken en musiceren zonder ook maar een moment je te laten afremmen door de publieke opinie.