3 Steps from Nowhere - 30° Below Funk (1995)

Geen enkel minpunt op dit album, alleen maar nummers die gewoon vet zijn.

Er broeit iets dertig graden onder de funk. Drie stappen verwijdert van het niets vindt men het. Ergens in het nergens op het wereldwijde web: Hip-Hop uit de altijd discutabele gouden jaren. De zoemende bas van Pass It On zet aan en de sfeer is gezet. Lazy, Rimshot en Black Crow in de cypher. De jazz is nimmer ver weg: “Dizzy on the horn and Ella on the scat.” Uit de tijd dat het samplen zelden restricties had. Bij wijze van trombone tot vibrafoon. Alles kan. Lazy achter de knoppen. Hij had zijn sporen al lang verdiend. Met de drum en de bas als basis zijn de producties een genot voor het oor. "So check, check it out. // 'Cause I got you in limbo!" rapt Doug Lazy. Ik knik op het ritme van de drum. Ik zing de refreintjes luidkeels mee. En ja, ik dans zowaar de limbo. Het trio weet ook een aardig versje te spugen. Lazy is in zijn stijl het meest conventioneel, maar weet altijd een glimlach op het gezicht te toveren met een leuke regel: "I gets fat like Oprah Winfrey's buttcheeks!" Rimshot doet absoluut niet onder voor Lazy. Hij weet met een glasheldere articulatie moeiteloos te flowen. Black Crow, of QLT, valt het meest op. En dan niet alleen vanwege zijn aparte stemgeluid. Met de nodige versnellingen brengt hij haast toastend zijn raps. Zonder uit de toon te vallen. De heren wisselen elkaar met gemak af. Een lesje in Hip-Hop, dat krijg je, want met rake punchlines laten ze je weten hoe wreed ze wel niet zijn. "Flow like a butterfly. Sting like a hornet" - dat is de formule. Zelfs wanneer het onderwerp zwaarder valt (Dear Old Dad) weet het trio het met enige vorm van spot te beschrijven. Laat het duidelijk zijn: 30° Below Funk is een klassieker. Na al die jaren dat ik dit album ken luister ik er nog altijd naar. Verplichte plaat voor de liefhebber.