menu

School of Seven Bells - Ghostory (2012)

mijn stem
3,62 (24)
24 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Vagrant

  1. The Night (3:47)
  2. Love Play (4:12)
  3. Lafaye (4:14)
  4. Low Times (6:33)
  5. Reappear (4:06)
  6. Show Me Love (4:44)
  7. Scavenger (4:26)
  8. White Wind (4:42)
  9. When You Sing (8:35)
totale tijdsduur: 45:19
zoeken in:
avatar van aERodynamIC
3,5
The Night klinkt lekker (beetje Goldfrapp). Dit lijkt me wel wat.

avatar van aERodynamIC
3,5
Een nieuwe School of Seven Bells: een zuchtje Goldfrapp en een echo Cocteau Twins.

Ze hebben er een leuk plaatje mee afgeleverd maar ook wel eentje waarvan je over een half jaar misschien al niet meer weet dat het gereleased is als je niet oppast.
Er staan ietwat te veel nummers op die mij te snel het ene oor in en andere weer uit gaan maar verder wel degelijk prima beluisterbaar.
Ik heb een beetje de indruk dat ze niet echt goed weten wat ze echt willen waardoor het een mengelmoesje is dat nergens eens echt goed doorpakt.

avatar van erwinz
School Of Seven Bells debuteerde een paar jaar geleden met authentiek klinkende 90s dreampop, maar heeft haar muziek inmiddels verrijkt met allerlei hedendaagse invloeden. Het levert een modern klinkende plaat op met een heerlijk vleugje dreampop.

Lees mijn volledige recensie op: De krenten uit de pop: School Of Seven Bells - Ghostory - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Erwin

avatar van nightfriend
4,0
Mooi recensie van dit album, Erwin!

Normaal gesproken ben ik niet zo'n fan van dance invloeden, maar hier zijn ze helemaal niet storend en combineren ze zoals jij al aangaf prima met de meer dromerige elementen.

avatar van Matthijs72
Ze zijn/gaan op tournee met de Silversun Pickups, ter ere daarvan een gratis Download EP met daarop White Wind, live. Pakkend nummer wel, goed gespeeld, ik ga daardoor de hele CD nu luisteren

avatar van Choconas
4,0
School Of Seven Bells was voor mij dit jaar de grootste verrassing. Hun eerdere wapenfeiten ("Alpinisms" uit 2008 en "Disconnect from desire" uit 2010) zijn volledig langs mij heengegaan, maar "Ghostory" ben ik gaan luisteren vanwege de intrigerende hoes. Het was zeker geen liefde op het eerste gehoor, al vond ik het wel meteen een fijne plaat om naar te luisteren. Maar luisterbeurt na luisterbeurt begon ik de opzwepende dromerige electro van dit duo steeds meer te waarderen. Later kwam ik erachter dat het duo voorheen een trio was: Ben Curtis en de identieke tweeling Alejandra en Claudia Deheza. Maar Claudia verliet de band in 2010 en heeft geen bijdrage meer aan dit album geleverd. De tweeling is dus, professioneel gezien, gescheiden. Of dat een gemis is, geen idee, maar het resultaat mag er in elk geval wezen: 45 minuten heerlijke electrodroompop met schitterende vocalen van Alejandra Deheza. Ik ben met name onder de indruk van White wind, Scavenger en The night.

Ozric Spacefolk
Ben er nog niet helemaal uit. De plaat beukt wel lekker. De plaat is erg in-your-face, wat betreft muziek, beats, basjes etc. Dat maakt dat de dreampop veel meer kracht heeft dan genre-genoten.

Maar tot nu toe blijven de songs nog niet echt hangen. Maar tijd zal leren hoe gaaf ik dit ga vinden.

Gast
geplaatst: vandaag om 02:31 uur

geplaatst: vandaag om 02:31 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.