Earth - Angels of Darkness, Demons of Light II (2012)

Ik was niet heel enthousiast over deel 1. Ik hoop dat ik van deze weer zo kan genieten als ik van The Bees deed.

Ik kan toch wel genieten van deel I: desolate, dromerige en sfeervolle rock waarbij je je soms in klassieke western waant. Daarom ben ik ook hier wel benieuwd naar.

Een grote herhaling van zetten, niks geen moeilijk gedoe, maar wel relaxt genoeg om lekker naar te luisteren onder het eindeloos surfen op het www. Ik kom de term psychedelische drone-rock tegen bij dit album, zelf houd ik het maar op drone-rock.

Leuk, maar niet meer dan dat.. Best minimalistisch, en langdradig, niet storend, maar ook niet brilljant..

Op het eerste gehoor helaas net wat minder geladenheid dan op deel I, iets te veel voortkabbelend.

Het is muziek dat je meevoert, als je je ervoor openstelt. Het volgt daarin de traditie van de Indische muziek: zitten en luisteren.

Ik stel me er zeker voor open, maar het kabbelt maar een beetje voort zonder dat het echt ergens toe leidt. Bij de wat langere nummers hoor ik een prima intro en dan hoop ik steeds op een tempowisseling á la Motorpschycho of Dinosaur Jr. Deze bands weten songs uit te rekken zonder enige spanning te verliezen, waardoor het einde van een nummer steeds weer als een verassing/teleurstelling komt. Dat heb ik bij dit album geen enkele keer gehad helaas. Bij Earth (waarvan dit mijn eerste album is, dus ik kan niet over hun oeuvre oordelen) hoor ik geen enkele spanning en zie ik het nut van de lange nummers niet in. Een beetje mantra-achtig op deze manier.

Niet dat ze slecht spelen; dat is het hem juist. Ik heb het gevoel dat er geweldig veel potentieel inzit, maar klaarblijkelijk is dit gewoon hun stijl. Muziek zonder apotheose......ook prima, maar dat is het niet voor mij. Hebben hun vorge albums dit wel? Ik ben het wel met [WZ] eens: langdradig.

De goede recensies zijn overigens niet van de lucht, dus wie ben ik? De kenners zijn het in ieder geval met me oneens.