The Little Willies - For the Good Times (2012)

Heel aardig coveralbum van bekende Americana. Norah Jones laat zien dat ze ook buiten haar solo 45+ pseudojazz iets voor de muziekindustrie kan betekenen. Ik heb altijd wel een zwak voor haar stem gehad. Die is vaak wel mooi, maar dan schiet de ondersteunende instrumentatie te kort om het echt indruk te laten maken. Hier is dat wel het geval. Ook de afwisseling met de mannelijke zanger werkt fijn en zorgt voor een afwisselend geluid. Diesel Smoke en het toch al prachtige Jolene zijn voor mij de uitschieters.

Too much country music. Doe voor mij de jazzy Norah Jones maar. Inderdaad oude country covers, inclusief For The Good Times, zo goed gecovered door Waylon in DWDD.

Dit is een meer dan aardig americana-album. Eerlijk gezegd wist ik niet dat Norah Jones dit in zich had en mijn respect voor haar is dus onmetelijk hard toegenomen. Het bestaan van 'de kleine pikkies' was mij ook onbekend, dus de andere plaat ga ik ook maar snel beluisteren (ervan uitgaande dat het wederom americana/alt. country is). Voorlopig de beste Americana-plaat van 2012. Maar er staan nog een hoop mooie releases te wachten. En ondanks dat de covers ontzettend goed zijn uitgewerkt, blijven het covers. Ik hecht persoonlijk veel aan de artistieke waarde van een zelf geschreven song.

Norah Jones heeft een beschikking over een prachtige stem, maar maakt zowat de meest slaapverwekkende muziek die ik ooit gehoord heb. Ook hier in samenwerking met The Little Willies klinkt de muziek heel belegen. Ze heeft een engelenstem maar niet het charisma dat er mee gepaard gaat om de muziek een diepere laag mee te geven. Alleen bij Jolene neem ik mijn petje af. Dat nummer is zo gekoppeld aan Dolly Parton, maar toch weet zij er een eigen draai aan te geven, dat mis ik veel te veel bij de rest van de muziek.

Oei, absoluut niet akkoord! Ik ben op z'n zachtst gezegd géén fan van ons Norah, maar in combinatie met de heren hier resulteert dat voor mijn part in een zéér knappe plaat. Ok, dit hapt lekker weg, maar af en toe mag dat...

Ik vind het een aangenaam plaatje. Niet wereldschokkend, maar de bekende en onbekende covers worden zeer verdienstelijk gespeeld en Norah Jones heeft een fijne stem.
Het is zeker niet belegen, daarmee ben ik het niet eens met Madjack71. Het is een afwisselend album, met nu en dan honky tonk en dan weer balladachtige country. Zelfs Jolene vind ik heel aardig, terwijl ik de originele uitvoering van Dolly Parton niet kan ik aanhoren.

3,5 * vrij laag ja, maar dat komt omdat het "slechts" een cover album is.

Mwah... Veel te veel smartlapperig en country voor mij.
Maar ja, ieder zijn ding, nietwaar?