Islands - A Sleep & a Forgetting (2012)

Heerlijk plaatje! Normaal stem ik niet zo snel en wil het eerst minimaal drie keer beluisterd hebben, maar dit plaatje is vrij toegankelijk, waardoor het ook makkelijker is om te ranken. 4*

Deze plaat is op Luisterpaal te beluisteren.

Lonely Love is gewoon ongegeneerd gejat van Paul Simon. Cover het nummer dan gewoon! (van het nummer Crazy Love voor de liefhebber).

Verder fijne achtergrondmuziek, maar vooralsnog niks speciaal. 3.5*

Beter dan hun vorige album, maar minder dan Arm's Way.

Wel een erg fijne en zuivere productie, stukken beter dan bij de vorige platen.

Hier kan ik weinig aan toevoegen. Geen album die de muziekwereld op stelten zal doen staan, maar een fijn tussendoortje. Gezien het gigantische aanbod zal 'Islands' alle moeite hebben om boven de massa uit te steken. Zal bij mij vast nog wel eens in de shuffle voorbij komen en op een festival zou ik wellicht naar de band kijken; maar dan houdt het ook op qua inspanning. Dus mocht de boeker van de Effenaar (of elk ander poptempel(tje) in de regio Eindhoven) meekijken: voor mij hoef je ze niet te boeken .

Maar als ze wat meer originaliteit toevoegen en wat minder willen lijken op de Fleet Foxes/ Arcade Fire/ Mumford and Sons van deze wereld dan komt het misschien nog wel goed, maar in dit genre is gewoon enorm veel te vinden (lees: concurrentie. Maar als ik mijn twee lievelingsnummers van de plaat terugluister ( 'Never Go Solo' en 'Can't Feel My Face') dan hoor ik toch wel mogelijkheden. Volgende keer graag op deze voet verder en wat meer pit! A Sleep & a Forgetting' is wat mij betreft ondanks mijn kritiek een zekere voldoende: 3*.

Bij nader inzien is dit toch wel een lekker plaatje hoor. Halfje omhoog Geen valse pretenties, gewoon vrolijke pop met een licht jaren '50 smaakje. Heel anders dan de vorige albums, waar ze de diepte zochten, maar nooit echt vonden.