Köhn - Random Patterns (2011)
mijn stem
geen stemmen
0
Sietse
geplaatst: 11 december 2011, 17:43 uur
het stuk op youtube sprak me zeer aan, maar blijf toch een beetje sceptisch wat betreft Köhn. Ik ben bang voor te veel arpeggio's
0
geplaatst: 11 december 2011, 18:55 uur
Angst is een slechte raadgever Sietse 
.
Maar we krijgen hier te maken met een vormexperiment. Dit is toch wat ik ervaar.
Köhn - Jurgen De Blonde in real life - diept hier nog eens zijn liefde voor oude synths uit. En daar waar ‘We Need More Space in the Cosmos’ teruggreep naar de kosmische muziek uit de jaren 60 en 70, en die mij heel erg beviel, tapt hij hier uit een ander vaatje. Steve Reich en Philip Glass zijn hier de grootste invloeden. Dus minimalisme en herhaling zijn keywords. Iedere track (let op de titels van de verschillende tracks, die eigenlijk allemaal anagrammen van Random Patterns zijn) begint met een simpel toetsenpatroon die hij langzaam vervormt op zo tot een ander patroon te komen. En zo gaat dat de hele plaat door.
Voor mij zit het op de rand van verveling en inventiviteit. Een heel slap koord die die ene keer voor mij heel bewandelbaar is, de andere keer weer niet. Je eigen moodset is heel belangrijk bij het beluisteren van deze plaat denk ik.
Enfin, voor durf en vernieuwing krijgt Köhn van mij sowieso een 5*, maar de kwaliteit van het materiaal die hij ons hier aanbiedt, daar kan ik momenteel nog niet aan uit.
Ik zag hem deze plaat integraal spelen op DOK vorige zondag en live vond ik het sowieso maar een mager beestje.
.Maar we krijgen hier te maken met een vormexperiment. Dit is toch wat ik ervaar.
Köhn - Jurgen De Blonde in real life - diept hier nog eens zijn liefde voor oude synths uit. En daar waar ‘We Need More Space in the Cosmos’ teruggreep naar de kosmische muziek uit de jaren 60 en 70, en die mij heel erg beviel, tapt hij hier uit een ander vaatje. Steve Reich en Philip Glass zijn hier de grootste invloeden. Dus minimalisme en herhaling zijn keywords. Iedere track (let op de titels van de verschillende tracks, die eigenlijk allemaal anagrammen van Random Patterns zijn) begint met een simpel toetsenpatroon die hij langzaam vervormt op zo tot een ander patroon te komen. En zo gaat dat de hele plaat door.
Voor mij zit het op de rand van verveling en inventiviteit. Een heel slap koord die die ene keer voor mij heel bewandelbaar is, de andere keer weer niet. Je eigen moodset is heel belangrijk bij het beluisteren van deze plaat denk ik.
Enfin, voor durf en vernieuwing krijgt Köhn van mij sowieso een 5*, maar de kwaliteit van het materiaal die hij ons hier aanbiedt, daar kan ik momenteel nog niet aan uit.
Ik zag hem deze plaat integraal spelen op DOK vorige zondag en live vond ik het sowieso maar een mager beestje.
0
Sietse
geplaatst: 11 december 2011, 19:22 uur
Juist, wat je beschrijft is wat ook wat mij zo aansprak aan de video die op youtube staat (wat tevens een originele video is, zo eens toevoegen).
Ik moet die nog eens luisteren en wellicht dan ik hem dan toch wel koop.
Ik moet die nog eens luisteren en wellicht dan ik hem dan toch wel koop.
0
geplaatst: 11 december 2011, 19:34 uur
Transported Man is hier te beluisteren: Köhn - Transported Man - Audio | Kwadratuur
De eerste keer klonk het me erg goed met die vele verschillen motiefjes die afgewisseld worden maar hoe meer ik het beluister hoe minder ik het nummer eigenlijk vind.
Hier ook een recent interview met Jürgen De Blonde: Köhn - Jürgen de Blonde - Interview | Kwadratuur
De eerste keer klonk het me erg goed met die vele verschillen motiefjes die afgewisseld worden maar hoe meer ik het beluister hoe minder ik het nummer eigenlijk vind.
Hier ook een recent interview met Jürgen De Blonde: Köhn - Jürgen de Blonde - Interview | Kwadratuur
* denotes required fields.
* denotes required fields.