Aretha Franklin - Aretha Arrives (1967)

Aretha Arrives, die titel was misschien ietwat toepasselijker geweest voor de voorganger ‘I never loved a man the way I love you’, want met dat album arriveerde de Queen of Soul. Enfin, hoewel dit album niet zoveel succes werd als de voorganger en de opvolger (Lady Soul) is deze qua kwaliteit zeker niet minder. Neem bijvoorbeeld de knallende Stones cover ‘(I can’t get no) Satisfaction’ die al gelijk als opener wordt gebruikt. Maar ook de Jimmie Davis cover ‘You are my sunshine’ is op z’n zachtst gezegd erg subtiel, een mooi ingetogen begin met een –haast– gospelachtige feel die zich even later ontpopt tot een heerlijk funky nummer. Met een nummer als ‘Never let me go’ keert Aretha terug naar haar roots; het nummer heeft een bluesy feel. Wellicht niet haar bekendste nummers, maar ‘Prove it’ en 'I wonder' zijn ook een prachtige soulballads. Verder is de Frank Sinatra cover ‘That’s life’ ook opmerkelijk te noemen, deze versie is zo mooi dat je het origineel bijna zou vergeten. Verder staan er nog meer covers op, namelijk ’96 tears’ en ‘Night life’. De laatstgenoemde is co-written door Willie Nelson en –naar verluidt- een van de meest gecoverde countrynummers ooit. Aretha’s versie is op en top! Naar mate het album eindigt komt een traditioneel nummer ‘Going down slow’ dat oorspronkelijk dateert uit de jaren ’40. Het allerlaatste nummer is echter ‘Baby, I love you’ dat overigens de enige single werd van dit album. Wat mij betreft dé knaller op deze plaat en dus een waardige afsluiter.

Op een platenbeurs gekocht onlangs.
Een verrassend goede plaat van mijn favoriete soulzangeres!

Prachtige stem, het songmateriaal valt in vergelijking met wat ouder werk soms wat tegen, maar nog steeds een hele dikke voldoende.

Wat een unieke stem!

Ouder werk? Aretha was hier 25 en brak dit jaar door met dit album en vooral I Never Loved A Man The Way I Loved You. En... het songmateriaal is voor mij juist prachtig mooi. Wat te denken van bijvoorbeeld Baby, I Love You, You Are My Sunshine, Satisfaction (heerlijke funky cover) & Never Let Me Go?

Je weet ook dat haar 1e plaat uit 1956 komt? En dat sinds 1961 al meerdere platen van haar uitkwamen?

Ja natuurlijk. Maar die uit 1956 was een gospel plaat op jonge leeftijd. De platen vanaf 1961 zijn op Columbia uitgebracht. Pas toen ze naar Atlantic ging in 1967 kwam het echt grote succes. En niet toevallig, want vanaf dat moment maakte ze ook haar beste werk. Vandaar dat ik mij wat verbaasde dat jij dit songmateriaal van Aretha Arrives wat tegen vindt vallen in vergelijking met haar oudere (Colombia) werk. Maar dat is natuurlijk ook puur smaak.

Commercieel succes hoeft niet te betekenen dat t ook meteen beter is toch?

Vind t song materiaal net iets minder op deze plaat,als geheel. Maar uiteraard nog steeds niet slecht.

En toen was de arrival ineens voorbij.. Aretha is niet meer

Wat blijft deze muziek toch... onverwoestbaar.