Richard Youngs - Long White Cloud (2011)

Van de 4 releases die dit jaar van Richard Youngs zijn uitgekomen is dit eigenlijk toch wel de mooiste als je het mij vraagt.
Psychedelische folk stukken met veel ruimte voor herhaling, maar dan niet zo extreem zoals op The Naive Shaman.

Uit Sietse's jaarlijst-ding geplukt. Bijzonder mooi, overigens een stuk minder op 't valse randje dan Amplifying Host, ook dit jaar van de hand van Youngs.

Mooie nummers, en dan vooral Mercury Lane, besprenkelt met een prachtige sfeer. Enkel Big Waves of an Actual Sea kan me nog niet zo grijpen. Misschien later wel, maar de herhaling is me op dit moment nog iets té hardnekkig. In ieder geval een artiest die ik vaker ga beluisteren.. (geen idee in hoeverre deze uitspraak een loze uitspraak is, want ik zeg 't wel vaker, maar de kans is bij Youngs wel groot dat ik meer uit zal proberen)

Nu nog de rest van je jaarlijkse top-10 (hoewel volgens mij naast Six Organs of Admittance er verder niets luisterbaars voor mij bij zit?)

Waarom zou de rest niet luisterbaar zijn?

Als de herhaling van Richard Youngs je nog wat moeilijk ligt dan in ieder geval The Naive Shaman links laten liggen.

Nah, ik denk dat ik vooral de folk-platen kan waarderen, maar eigenlijk best onzinnig om je op een bepaald genre te mikken - en de genreaanduiding van MuMe volledig te volgen. Best nonsens die ik wauwel(de?), want Cam Deas en Nils Rostad (en wellicht wel meer) moeten me ook wel kunnen liggen..

Er staat in ieder geval genoeg in dat ik nog niet ken..

Precies, mooie gelegenheid om eens verder te gaan kijken
Bijv. Charalambides moet zeker lukken als je dit en Six organs kunt waarderen.
En ik denk persoonlijk dat de Nils Rostad je het moeilijkste zal zijn...dat is echt een bizar vreemde plaat.

Fuck, dit is goed. Misschien wel het beste dat ik tot nog toe heb gehoord van de man.
Vooral Rotor-Manga-Papa-Maru is werkelijk hypnotiserend.