Walk the Moon - Walk the Moon (1987)
mijn stem
2 stemmen
Verenigde Staten
Pop
Label: MCA
-
Daddy's Coming Home (3:58)
-
Love Is What You Make It (4:04)
-
On Your Lap (4:19)
-
Sugar (4:05)
-
Shake Break (4:30)
-
She Flies (3:30)
-
Live On (4:00)
-
Tears in Your Smile (4:02)
-
Victim of Love (3:57)
-
Happy Train (3:44)
0
geplaatst: 29 april 2012, 11:19 uur
Walk The Moon was een duo (ook in het dagelijkse leven) bestaande uit gitarist Alain Johannes (zie ook dit album) en zangeres/toetseniste Natasha Shneider en hebben als zodanig enkel dit album uitgebracht.
Toch waren dit belangrijke muzikanten.
Johannes speelde in zijn jeugd al met leden van de Red Hot Chili Peppers en samen richtten ze na deze plaat de band Eleven op.
Een uitstekende band zelfs, waarvan hier op deze site gek genoeg helemaal niets te vinden is en die zeker 5 platen hebben gemaakt.
Naderhand waren beide, maar met name Johannes betrokken bij platen van Chris Cornell, Jason Falkner, Queens Of The Stone Age, Them Crooked Vultures en Arctic Monkeys.
Beiden speelden ook in Queens Of The Stone Age.
Natasha Shneider overleed in 2008 aan kanker.
Waar gaat het dan met deze plaat om?
Inderdaad, het soort muziek dat de hoes al doet vermoeden.
Typische jaren 80 synthipop met veel syndrums die nergens stoort, maar ook nergens echt spannend wordt, of beklijft.
Terwijl ik dit tik, ben ik de plaat alweer vergeten.
De latere carrieres van dit duo zijn dus interessanter.
Toch waren dit belangrijke muzikanten.
Johannes speelde in zijn jeugd al met leden van de Red Hot Chili Peppers en samen richtten ze na deze plaat de band Eleven op.
Een uitstekende band zelfs, waarvan hier op deze site gek genoeg helemaal niets te vinden is en die zeker 5 platen hebben gemaakt.
Naderhand waren beide, maar met name Johannes betrokken bij platen van Chris Cornell, Jason Falkner, Queens Of The Stone Age, Them Crooked Vultures en Arctic Monkeys.
Beiden speelden ook in Queens Of The Stone Age.
Natasha Shneider overleed in 2008 aan kanker.
Waar gaat het dan met deze plaat om?
Inderdaad, het soort muziek dat de hoes al doet vermoeden.
Typische jaren 80 synthipop met veel syndrums die nergens stoort, maar ook nergens echt spannend wordt, of beklijft.
Terwijl ik dit tik, ben ik de plaat alweer vergeten.
De latere carrieres van dit duo zijn dus interessanter.
* denotes required fields.
* denotes required fields.