PennyLeen - No Hesitation (2011)

Er staat bij genre blues/funk. Daar moet je niet teveel aandacht aan besteden, want het is veeeeeeeel meer dan dat. Blues/funk/jazz/soul/pop/rock zegmaar...

Een erg fijne mix van muziekstijlen, waardoor je ook unieke muziek krijgt. Elk nummer heeft iets wat het onderscheid van de andere nummers.

Talk To Me begint met een catchy gitaarslagje, beetje jazzy/funky. Zwoel zingt PennyLeen hierop, het schept een bepaalde sfeer. Een fijne sfeer. Daarna komt het refrein, BAM! Wat een verandering, een prachtig refrein. Het refrein is een fenomenale compositie. Het klinkt ook erg "open" door de achtergrondzang. 1 van de favorieten.

Daarna "Brother Sister". De kleine puntjes op de i (een slidegejankje op de gitaar, de mooie percussie op de achtergrond, het mooie achtergrondzang-loopje aan het begin van het refrein) maken dit ook weer fijn om naar te luisteren.

Dan komt "No Hesitation". Die knalt er lekker in. Groot verschil met de vorige nummers. En dan ook nog met Kaz Lux, geweldig. Fijne overall sound in dit nummer, de band samen. Goede single. Vooral het einde, wat gaat het lekker los. Vaak gedraaid van de cd. Beschaafde blues/rock vibe.

"Something To Recall" begint lekker met de percussie van meneer Eddie Conard. Dit is ook weer een prachtig nummer. Ik zat te twijfelen over mijn derde favoriete nummer voor de cd, om aan te klikken, deze of "No Hesitation". Deze is het geworden. PennyLeen zingt hier een stuk zachter als bij de andere nummers. Je hoort dat heel goed in het begin, en dan klinkt haar stem heel anders. En mooi... wow. Geweldige compositie weer, nummer verveelt niet, en kan je vaak blijven luisteren zonder het zat te worden. Was een groeinummertje voor mij, begon het steeds leuker te vinden. Een juweeltje vind ik het.

Tijd voor het contrast! "My Territory". Toen ik de band net kende, en ze veel live zag, was dit mijn favoriete nummer. De zware rock. Een "Whole Lotta Love" achtige riff, maar dan op zijn PennyLeens. Er zit meer in dan in "Whole Lotta Love", geweldige stevige rocktune.

Nu het mooiste nummer van de cd wat mij betreft. "Lost My Hero", heeft de dingen die ik belangrijk vind in een liedje. Het begint met 1 van de sterkste korte akkoord-progressies die ik in mijn leven gehoord heb, E7#9 | C#7#9 | C9 | A9. En dat gesoleer eroverheen over die lekkere oude Fender Super Reverb. Dan de overgang naar de rust. Ook weer een enorm sterke progressie die elke keer net iets de andere kant opgaat dan je verwacht. Mooi gezongen weer. Dan komt daarna weer een mooie solo en weer de rust. En wanneer je weer een solo verwacht gaat het de andere kant op en komt er een mooie jazzsolo op piano, daarna word het enorm mooi opgebouwd en is het aan het eind van het nummer een enorme wall of sound. De koortjes, de hammond, de bas. Het word helemaal opgevuld terwijl PennyLeen een uithaal van een jewelste doet. Kippevelnummer!

"Fooling" is ook een nummer dat ik graag bij favorieten had aangelikt, maarja, je mag er maar 3 aanklikken. Heerlijke funk. De melodie word best vrij gezongen, haast pratend soms. Dan ook weer een mooi contrast met het refrein wat me een beetje een "Something To Recall" gevoel geeft. Ook een nummer waar ik me naar aangetrokken voelde toen ik het vaak live hoorde. Koortjes hebben ook weer een leuke rol hierin, bij de break, "Maybe I'm going mad or maybe I will go insane", en steeds meer stemmen erbij (hoger) voordat de geweldige saxsolo komt. En wat mij betreft hadden ze geen beter moment uit kunnen kiezen voor de saxsolo. Het past er perfect in. Warm geluid van de sax, fijne nootkeuze, weer een mooie open sfeer.

"I Say Goodbye" is DE ballad van de cd. Een gospelachtige ballad. Ook weer een kippevel nummer, doorleeft klinkt het. Mooi met alleen de toetsen. Stond me bij dat het eerst (live) meer opgebouwd werd, wat nog meer kippevel veroorzaakte, (vanaf het "bridge"-stukje, "your pain is my pain...") nu blijft het rustig wat ook wel zijn charme heeft.

"Peace Of Mind" is het meest poppy nummer van de cd. Zou het goed kunnen doen op de radio, klinkt commercieel. Wat absoluut geen slecht iets hoeft te zijn. Er zijn geweldige commerciële dingen op dit moment. En dit is dan nog weer een stuk beter, want weer een sterk nummer. Een nummer wat ook niet snel verveelt.

"Stay" was in het begin niet 1 van mijn favoriete nummers, maar begin het steeds leuker te vinden. Live is het nog mooier door de geweldige bassolos die Koos Lonis op dit nummer geeft. Maar het nummer is ook weer uniek. De zeurderige achtergrond koortjes, de zwoele zang, het sterke refrein (die progressie werkt altijd) en het enorm leuke einde wat iedereen wel kent. Het is toch wel ook weer echt een goed nummer hoor.

Met "Queen In My Castle" word feestelijk afgesloten! Wat een opbeurend feestachtig nummer. Ook weer leuke achtergrondkoortjes in het refrein, die ook grappig zeurderig klinken, de 2e keer wat meer dan de eerste keer. Maar dit is ook weer erg fijn om live te horen, want wat is Herman Wolters toch een geweldige toetsenist. Zijn solos live op dit nummer zijn waaaaanzinnig.

Het is niet raar dat dit zo goed werkt. Het zijn mensen die voor hun plezier muziek maken. Niet mensen die denken: we moeten snel nummers schrijven, we willen een cd maken. Nee, het zijn gewoon liedjes die in de loop van de tijd zelf gekomen zijn (maar natuurlijk wilden ze ook EEEERG graag een cd maken). Ook zijn ze afgestudeerd (meerdere keren sommigen) aan het conservatorium. En soms hoor je dat, want veel nummers zitten niet echt simpel in elkaar. Als iets moeilijk in elkaar zit betekend het niet gelijk dat het mooi is natuurlijk maar het maakt het wel uniek. Doordat het geen standaard top40 progressies zijn klinkt het nieuw voor je oren, het is origineel. Je hoeft je ook echt niet af te vragen of het iets toevoegt aan je huidige muziekcollectie want dat doet het, met deze mix van stijlen en muzikanten. Ondanks dat de nummers soms ingewikkeld in elkaar zitten is het toch heel erg luisterbaar en klinkt de muziek echt niet vreemd in je oren.

Knap hoor... Op naar PennyLeen nummer 2!

Oja, favorieten aangeklikt: "Talk To Me" door het prachtige refrein in combinatie met de lekkere coupletten, "Something To Recall" door de warme sfeer en prachtige compositie ervan, "Lost My Hero" door.... tsja, wat niet eigenlijk?

Leuke naam.

Ja heh? Ouders waren Beatles-fans, moeder heette Leen. Vandaar haha. Band heette eerst PennyLeen Paradise, maar haar voornaam is krachtig genoeg nietwaar?

Veel te weinig beluisterd/gestemd/berichten !!!

Is dit je zus of zo? Hoeveel aliassen heb jij eigenlijk aangemaakt om dit album op 11x 5 sterren te krijgen? Meest verdachte score op heel MuMe dit.

Ik heb 1 dubbel oud account (MrGuitar240) dat ik eigenlijk niet meer gebruik en best verwijderd mag worden. Het is niet een heel bekende band, dus ik neem aan dat de mensen die hierop stemmen het dan ook echt heel erg goed vinden of personen uit de band kennen. Ik ken deze mensen wel en daar is mijn stem niet op gebaseerd. Ik vind dit album echt een 5 waard. Ik ken ook een paar andere mensen die hierop gestemd hebben en die kennen de mensen uit de band ook persoonlijk. Maar nee Tony, geen 11 accounts van mij.