Behoorlijk strakke plaat voor liefhebbers van de Ramones, No Age, Jesus & Mary Chain en misschien The Cramps (al is alles meer surf en girl group dan rockabilly). Ik lees dat de band uit LA komt, en dat dacht ik al een beetje te horen. Van die coole breezy surfpunk. Maar wel vol antipathie en misantropie.
Mall Dreams was mijn kennismaking, en dat is samen met nummers als Tumble Down, Waiting Room en I Do nog steeds mijn favoriet. Niet alles haalt dat niveau, maar elk nummer heeft wel een hook die het 't luisteren waard maakt. Neem bijvoorbeeld de coole tussendelen in I’m Neurotic of de scheurende mini-solo op Nauseous.