0
geplaatst: 5 februari 2020, 03:18 uur
Voor zover ik kan nagaan het laatste wapenfeit van het duo Clint Ruin (J. G. Thirlwell)/Roli Mosimann alias Wiseblood.De EP P T T M gaat muzikaal een wat andere richting op dan de wat meer rechtlijnige noise rock van het album Dirtdish.Zo is the opener en beste song Pedal to the Metal een swingende combinatie van big band en jazz waar alleen de bezeten stem van Clint Ruin nog doet herinneren aan het eerder werk.
Een soort zelfde stijl treffen we aan op het slotakkoord Grease Nipples,al vind ik dat wel een iets minder nummer.
Stop Trying to Tie Me komt wat betreft sound nog het dichtste in de buurt van het Dirtdish album,goed nummer niks meer aan doen.
Tenslotte het bijna tien minuten durende Hey Bop a Ree Bop,dat opent met fijn blues gitaartje,waarbij ik de hoge vocalen niet zo geslaagd vind maar vervolgens gaat het gas er weer op en eindigt het toch weer lekker explosief.
Dat was het wat Wiseblood betreft,met een goede maar niet echt spectaculaire afsluiter.Ach Jim Thirwell ging hierna weer verder onder tal van andere pseudoniemen en daar zat nog genoeg moois tussen.
Een soort zelfde stijl treffen we aan op het slotakkoord Grease Nipples,al vind ik dat wel een iets minder nummer.
Stop Trying to Tie Me komt wat betreft sound nog het dichtste in de buurt van het Dirtdish album,goed nummer niks meer aan doen.
Tenslotte het bijna tien minuten durende Hey Bop a Ree Bop,dat opent met fijn blues gitaartje,waarbij ik de hoge vocalen niet zo geslaagd vind maar vervolgens gaat het gas er weer op en eindigt het toch weer lekker explosief.
Dat was het wat Wiseblood betreft,met een goede maar niet echt spectaculaire afsluiter.Ach Jim Thirwell ging hierna weer verder onder tal van andere pseudoniemen en daar zat nog genoeg moois tussen.
* denotes required fields.
* denotes required fields.