Madonna - I'm Breathless (1990)

Dat deze er nog niet opstond ?!
Duidelijk één van de minder interessante albums van Madonna. Valt verder niet eens zo veel over te zeggen behalve dat ze het nu maar eens uit haar hoofd moet zetten om actrice te willen zijn.

Echt het minste album van Madonna. Vogue krijgt van mij nog 1 punt, maar de rest is niet om aan te horen!!

Vogue is meteen ook een van de betere nummers van Madonna.

Wat een draak van een album, misschien naast Erotica haar slechtse album. Voque slaat nergens op tussen deze jazz achtige radio 2 liedjes. Heb de cd snel verkocht op marktplaats. De film sla ik sowieso maar over. Gelukkig staat Voque ook op Immuculate collection. Madonna heeft veel film muziek ingezongen o.a. A Vision Quest, Desperately seeking Susan, At Close Rain, Who's That girl, Dick Tracy, A Leaque of ..., Evita, Austin Power, American Pie en Die Another Day, best wel uniek omdat ze als actrice niet gewaardeerd wordt. In bed with Madonna vond ik wel een topper, maar daar speelt zij zichzelf. Of moet dit soort informatie op de moviemeter?

Hanky Panky is wel vermakelijk en omdat ik na The Girlie Show I'm going bananas ook wel kan waarderen 2.5*

Het is een van de onbekendste albums van Madonna, maar zeker niet een van de slechtste! Natuurlijk staat hier de superhit "Vogue" op maar dat is lang niet alles: Het ondeugende "Hanky Panky" is super, "Something to Remember" een prachtige ballad, "More" is een soort Material Girl II (en DUS erg leuk!) en het duet "What Can You Lose" is ook erg mooi. Voor de Madonna-fan is dit echt een must-have.

Een goede cd.
Komt mede door de mooie ballad Sooner or Later.
Ook natuurlijk vogue.
More is zeker erg vrolijk en leuk om naar te luisteren.
En hanky panky een van me favo van de cd..
3 sterren

Ik vind de nummers He's a man, sooner or later, hanky panky en Vogue heel erg leuk.
Zo'n slecht album vind ik het nou ook weer niet

'Hanky panky' is hier mijn meest favoriete nummer.

Dit is in ieder geval beter dan de soundtrack van 'Who's that girl'.
Van die soundtrack vind ik alleen de Madonna-nummers het beluisteren waard.

Toen dit album uit kwam, wist ik niet wat ik er mee aan moest.
Vogue past er niet echt tussen, maar is wel het beste nummer van dit album.
Dit album was ook wel een flop.
16 jaar later doet Christina Aguilera het dunnetjes over met Back to Basics. Blijkbaar kan het nu wel. Gwen Stefani heeft met haar solo werk ook duidelijk raakvlakken met dit album.

Voor mij zijn de knappe nummers Sooner or later, Hanky panky, Something to remember en Vogue. Voor die nummers zet ik de cd op.

Lekker album van Madonna, juist omdat het zo anders is dan het materiaal dat eerder uikwam. Met een lekkere jaren 30 en 40 feel.

Vooral Hanky Panky, Something to Remember, More, What Can You Lose en Vogue vind ik erg goed te pruimen, vandaar toch nog 3 *. Album heeft zeker een prettige sfeer naar old days.

Zeer matig album waar maar twee nummers opstaan die enigszin de moeite waard zijn en dan doel ik uiteraard op Something to Remember en Vogue. De rest is dramatisch slecht en lijkt helemaal nergens op. Dat Madonna totaal geen talent heeft op vocaal gebied laten die nummers dan ook goed horen. In ieder geval nog meer dan op eerdere albums.

Christina Aguilera heeft een soortgelijk project als dit gemaakt onder de naam Back to Basics, maar ondaks dat ik dat ook niet helemaal het einde vind, is dat toch een stuk beter te pruimen dan dit album. Dat zal wellicht ook te maken kunnen hebben met de zangkwaliteiten van Christina Aguilera, die de nummers naar een hoger niveau tilt.

Op dit album staan over het algemeen enkel matige nummer en als dan de zang ook niet om over naar huis te schrijven is, dan zuigt het helemaal. De film Dick Tracy heb ik overigens nog nooit gezien, maar Madonna's acteertalenten in ogenschauw nemende zal ik daar niet heel veel aan gemist hebben.

Dramatisch slecht? Als je altijd de poppy Madonna gewend bent, is dit even wat anders. Voornamelijk luchtige soms grappige jazzy stijl met lekkere bigband begeleiding. Het laat een Madonna zien die ook deze stijl aan kan. Maar slecht? Qua zang, begeleiding en productie is dit verre van dramatisch laat staan slecht.

Leuk album die ik beter waardeer dan menig ander album van haar, waarin het niveau per album gewoon teveel op en neer gaat. Hierop komen twee werelden bij elkaar op een goed niveau. Denk aan Sooner or later, something to remember, back in business en vogue. Ook Now I'm Following You (Part II) is leuk gedaan waarin alles (jazz/pop) weer samenkomt.
De beoordeling van een album op MuMe ligt soms in mijn richting... in dit geval totaal niet en dat maakt muziek zo leuk

Toch wel sterk overdreven dit.

Grappig ook dat dit album hier best wel veel kritiek krijgt terwijl de critici destijds best lovend waren.

Dit album was voor Madonna in de ogen van velen een gewaagde stap, een popzangeres die jazz achtige nummers ging zingen. Ja ook dit is iets dat Lady Gaga jaren later na zou doen.
En fin, Madonna deed het met best veel succes, als je nagaat dat dit album niet half de promotie kreeg van platenmaatschappij Warner als haar andere albums.

Hoogtepunten: Sooner or Later, Something to Remember, More, What Can You Lose, Now I'm Following You en het alom geprezen Vogue.
Al vind ik I'm Going Bananas ook erg leuk.

Kortom, zwaar ondergewaardeerd album in Madonna's catalogus.

Voor jou mss, voor mij niet, blijft een slecht album. Maar leuk dat jij er nog zoveel plezier aan hebt.

Waarom staat dit album eigenlijk bij Scores? Ja, er staat "music from and inspired by the film Dick Tracy" maar 3 van de 12 tracks komen uit de film. Als je de rest onder "inspired by" laat vallen, dan is het logisch.

Gisteren de cd bij kringloop vandaan voor 75 cent, ter aanvulling van mijn Madonna cd-collectie.

Idd.
Ook vreemd dat Warner en Madonna dit album destijds uitbrachten als een nieuw Madonna studioalbum, wat het ook gewoon is. Maar ergens na 2000 werd dit album ineens ontkent als studioalbum en kreeg 't het stempel soundtrack. Als dit al een soundtrack is...

Begrijp trouwens die alternatieve titel vermelding hier op MuMe ook niet. Dit album is nooit gepresenteerd met een alternatieve titel.

De soundtrack van de film Dick Tracy uit 1990 met Madonna, Al Pacino en Warren Beatty. Heb deze film nog nooit gezien, maar het blijkt dat hoogstens 3 liedjes van dit album in de film te horen zijn.
Whatever.
Minstens de helft van dit album is gevuld met musical/revue-achtige liedjes met een jaren 30-sfeer en ik weet nog niet of me dit wel gaat bevallen (heb het ook al heel lang niet meer gedraaid tot vandaag).
Openingsnummer is echter goed, Something To Remember een mooie ballad en Vogue is weergaloos lekker verleidend.

Omdat dit ook helemaal de soundtrack van Dick Tracy niet is. Zie discussie hierboven.

Haalt bij lange na niet het niveau van Like a Prayer uit 1989.

Is ook totaal niet zo bedoeld.

Madonna was met dit album erg origineel. Ze speelde een personage in een film en besloot een heel album op te nemen in character.
Iets wat een zekere Madonna copycat (lees: Gaga) jaren later (lees: 2024) ook zou doen, zij het minder geslaagd.

Zeer ondergewaardeerd album van the Queen of Pop, waarop ze vocaal meer laat horen dan op sommige van haar meer populaire albums.

Absoluut hoogtepunt: Something to Remember.
Zeer terecht werd haar ballad verzamelaar uit 1995 naar dit juweeltje
vernoemd.