Asphyx - Deathhammer (2012)

Deathhammer brengt niks nieuws onder de Asphyx zon. Het is heel herkenbaar en vertrouwd. Maar wat knarsen en kraken die nekwervels weer heerlijk onder dat zompige geluid. Onovertroffen death metalvoer.

Voor WingsOfDeath schreef ik er deze review over.

Er gaat niets boven een old-school Death Metal album mét een zompig geluid. Ik ga deze in ieder geval snel bestellen.

Dit is weer een heerlijke beuker van 50 minuten lang. Vooral die grunts van Van Drunen heb ik altijd al geweldig gevonden, ook bij Hail Of Bullets en Pestilence. Wat ik erg lekker vind aan dit album is dat een snel nummer van ongeveer 3 minuten wordt afgewisseld met een doomy nummer van 7 minuten. Die afwisseling doet het album ten goede en daardoor luister ik dit album van begin tot eind met plezier. Het enige kleine kritiekpunt is de heel dun klinkende snaredrum. Dan zet je zo´n bruut en vol geluid neer, krijg je zo´n dunne sound van de snaredrum. Dat is wel een beetje jammer.

Wat een mokerslag is me dit, zeg! Razendsnelle ritmes met loodzware gitaarriffs.

Heerlijke death metal met doominvloeden. Log en loodzwaar. Wow!

Mijn kennismaking met Asphyx. Een aangename kennismaking. Loodzware death metal afgewisseld met trage nummers met doominvloeden. De hese grunt van Martin van Drunen past goed bij de muziek, maar tegen het einde van het album gaat dat me toch vaak een beetje tegenstaan. Het klinkt zo alsof het vanuit zijn tenen moet komen, dat ik er zelf bijna moe van word.

Goed album, 3.5*.

Halfje erbij. Dit album blijkt leuker naarmate ik hem vaker hoor.

Als liefhebber van het allereerste uur, heb ik in aanloop naar de nieuwe, nog maar eens een Asphyx maraton gedaan. Wat een heerlijke platen heeft deze band al vanaf het begin uitgebracht. Ook dit Deathhammer blijft toch een kneiter hoor! Doet werkelijk niets onder voor de oude klassiekers.