Deze cd lag nog op en stapeltje cd's die ik voor de vakantie uit de vinylloods had meegenomen. Een paar keer beluisterd en ik ben toch wel onder de indruk van deze singer-songwriter. Nu is er in dit genre heel veel aanbod, dus hoe kom je dan boven drijven. Dat is zonder meer gelukt in Australië waar ze een prima naam heeft opgebouwd en ook prijzen heeft gewonnen. Dit moet het 6e album zijn en het is echt een prachtig album. Stijl : zoekend in folk(noir), (alt)country , roots. Lucy Thorne heeft een prima band rond zich heen geformeerd, waarbij misschien Hamish Stuart (percussie) het belangrijkste is. Hij is op veel platen van Lucy aanwezig.
Lucy Thorne heeft een wat hese, zwoele stem en de muzikale begeleiding draait daar prachtig om heen en zorgt er voor dat de sterke melodieën alle aandacht krijgen die ze verdienen. Dat is knap, muzikale begeleiding die in dienst staat van de song. Alle nummers zijn geschreven door Lucy en ze kijkt vanuit het binnen hoesje open, maar ook wat mysterieus je aan. Dat past ook wel bij de teksten, die open zijn, maar ook weer niet te 'plat'. De hele plaat ademt een mooi vintage gevoel op, ouderwetse goede muziek. Er is nogal wat referentiekader, ik heb allerlei namen voorbij zien komen. Muzikaal heeft het wel wat van Cat Power, tekstueel Joni Mitchel, de zwoelheid van P.J. Harvey, Emmylou Harris in haar betere jaren, maar misschien moeten we maar zeggen dat het enkel op Lucie Thorne lijkt.
Deze cd heeft enkel positieve recensies gekregen , maar heeft niet gezorgd voor een doorbraak buiten Australië. Lucy Thorne maakt nog steeds platen, treedt nog vaak op, soms met andere zangers en zangeressen en blijft prachtige muziek maken, wat jammer genoeg hier op MM maar een enkeling bereikt.