L.A. Blues Authority (1992)

Project-CD van Mike Varney, de baas van het Shrapnel-label dat in de jaren 80 en 90 toch wel enige bekendheid genoot.
Hier worden een tiental bluesklassiekers onder handen genomen door allerhande hardrockmusici van groepen die begin jaren 90 top of the bill waren.
Kijkt u zelf maar in de tracklisting wie het allemaal met wie doet hier.
Het levert een hardrockblues-CD op met uiteraard veel gitaarsoloos en het noopt regelmatig tot het ter hand nemen van de airguitar.

Beste nummers wat mij betreft het ook hier nog uiterst relaxte Same Old Blues (J.J. Cale), Rollin' And Tumblin' (Muddy Waters) en The Hunter (Albert King).
De rest luistert ook lekker weg.
Hard draaien!!

Inderdaad een album om hard af te spelen. Lekkere nummers die ergens laveren tussen blues en hardrock. Gary Moore tapte uit hetzelfde vaatje in die tijd.

Dit album kreeg trouwens, zover ik weet, nog twee vervolgen.

Volledig mee eens, de L.A. Blues Authority is een waanzinnige goeie album serie. Waarbij met de wetenschap van nu er nog eens 4 waanzinnige opvolgers zouden komen. Als je van hardrock en heavy metal houdt dan hou je ook automatisch van de blues. Andersom is dat meestal niet het geval overigens. Helaas wordt volume 4 (Fit for a King) en volume 5 (Cream of the Crop) niet beoordeeld bij Music meter. Van de 5 heb ik er 4 behalve Fit for a King heb ik nog niet maar die komt er zeker. En aan de top muzikanten die op dat album spelen zit dat wel snor met Fit for a King. En ja opmerkelijk Gary Moore is de opvallende afwezige op alle 5 albums van L.A. Blues Authority. Dit album en de opvolgers kan je beter niet in de auto draaien. Want dan verdienen naast de muzikanten op die albums ook nog het CJIB een flinke smak Euro's mee. Bij het draaien van dit album en de opvolgers gaat de rechtervoet langzaam maar zeker richting de plank.

Heh, nee....