Gorgoroth - Antichrist (1996)

Was Darkthrone niet de 'true norwegian black metal'?

Of zit ik nou heleeeeeeeeemaal verkeerd?

kun je als mondige moderne puber toch gewoon nazoeken?

Een kermende boze trol die evil probeert te klinken Totaal niet geloofwaardig dus. Nu maar hopen dat de zang op andere releases wat beter is. Want de muziek is wel goed, alhoewel ik betere Black Metal heb gehoord.

Jaartal klopt niet, deze is van 1996.

Heerlijk meeslepend album dit, raar dat er niet meer mensen hier op gereageerd hebben. Er staan eigenlijk gewoon geen slechte nummers op en nog belangrijker: het weet vooral constant te boeien. Een echte aanrader voor Black Metal fans! 4*

Leuk of niet als dit geen 'treu' black metal meer is dan weet ik het ook niet meer. Uit een tijd dat black metal langzaam omsloeg naar een meer mainstream gebeuren. Het mooie van de black metal platen als deze is dat het geluid vaak wel goed is en de muziek ook nog. Het is niet over geproduceerd zoals veel platen van eind jaren 90 en later. En de songs en de teksten zijn nog lekker authentiek.

Dit vond ik nog redelijk. Maar al de rest erna vond ik rommel. Ik blijf erbij door te zeggen dat Gorgoroth naar mijn bescheiden mening een overroepen Black Metal band is. Er bestaan zeker betere BM bands.
Ik vind deze heren tegenwoordig meer bezig met het imago om de meest satanische band te zijn en de extreemste live show op poten te zetten in plaats van met hun muziek.
Geef mij dan maar Marduk of het oude Immortal.
Maar ik herhaal, dit is mijn mening he, daarom niet jullie mening.

Het beste album van Gorgoroth (behalve misschien Ad Majorem Sathanas Gloriam). Melodisch een stuk sterker dan de rest van hun albums (bijvoorbeeld die onvergetelijk asymmetrische beginriff van Sorg en vervolgens die heerlijke riff van 2:31 ) en qua geluidskwaliteit een stuk minder irritant. Alleen de zang is (inderdaad) niet erg sterk, jammer genoeg. 4*

Gruwelijk vooral Possessed by Satan top album 5.0

Bij dit soort platen krijg ik echt het gevoel dat ik hier te oud voor ben. Waar ik tussen mijn 15e en 25e (Eddie is van bouwjaar 79 en dus bijna 41)groot fan was van deze muziek, is die liefde in de afgelopen 15 jaar volledig verwaterd. Net uit nieuwsgierigheid weer eens opgezet, dit doet me echt helemaal niks meer. Ik vind het niet goed, niet slecht. Het is een soort monotone ruis op de achtergrond. Ik begrijp best dat ik dit kon waarderen, maar over sommige dingen zul je wel heen groeien.

Tja, ik ben van bouwjaar 76 en ik ga de laatste jaren alleen nog maar harder op deze heerlijke flauwekul uit de jaren '90. In die zin ben ik dan kennelijk achteruitgegroeid.
In vroege blackmetalplaten zoals deze van Gorgoroth zit een heerlijk meeslepende koude waas ingebakken die haast ondefinieerbaar is, maar tegelijkertijd voor mij onweerstaanbaar. Mijn moeder zei altijd tegen mij: als je een jaar of 20 bent dan verdwijnt die gekte wel. Dat was zo bij mijn vrienden. Die gingen allemaal naar belegen dingetjes van Sting, Phil Collins of, erger nog, naar de Dire Straits luisteren. Ik niet. Nog steeds niet.

Dat is bij mij ook weer niet aan de hand . Ik doelde vooral op dit soort blackmetal. (Terwijl ik dit typ geniet ik van Terzij de Horde). De liefde voor extreme muziek is er nog altijd. Alleen ben ik meer andere vormen gaan waarderen.