0
Sietse
geplaatst: 5 januari 2012, 22:32 uur
Mijn review op Subjectivisten.nl
Lees verder op De Subjectivisten: Florian Hecker ? Speculative Solution (Editions Mego)
Het Oostenrijkse label (Edtions) Mego is een vreemd instituut binnen de experimentele elektronische muziek. Sinds 1994 brengt het label, met een pauze van 1 jaar, muziek in verschillende formaten en verschillende genres. Dit is allemaal nog normaal maar wat er uit wordt gebracht maakt het toch wel vreemd. Klassiekers zoals Endless Summer van Fennesz die bijna als genre definiërend kan worden gezien. Warme electronica/ambient van bewerkte gitaren. Of de experimentele popmuziek van Tujiko Noriko op Hard Ni Sasette (Make Me Hard). En Get Down van Pita met abstracte glitch, of de zware drone geluiden van KTL.
Maar daarnaast weet het ook zwaar conceptuele muziek te brengen, zoals de abstracte geluiden van Farmers Manuel, General Magic, Massimo, Ibutsu.
Bij deze laatste acts gaat de term muziek vaak niet echt meer op, eerder zou je kunnen spreken van geluidskunst. Geluidskunst die ook in galerieën en musea heeft gestaan. Het gedachtegoed van Gilles Deleuze is nooit ver weg.
Maar daarnaast weet het ook zwaar conceptuele muziek te brengen, zoals de abstracte geluiden van Farmers Manuel, General Magic, Massimo, Ibutsu.
Bij deze laatste acts gaat de term muziek vaak niet echt meer op, eerder zou je kunnen spreken van geluidskunst. Geluidskunst die ook in galerieën en musea heeft gestaan. Het gedachtegoed van Gilles Deleuze is nooit ver weg.
Lees verder op De Subjectivisten: Florian Hecker ? Speculative Solution (Editions Mego)
0
geplaatst: 6 januari 2012, 09:50 uur
Waarom plots zo'n hoge stem Sietse? Ik dacht dat je hem niet echt goed vond? Persoonlijk vind ik het te weinig richting muziek gaan om het hier op deze site te zetten. Dit hoort in feite eerder tot wetenschap, niet? Waardoor ik trouwens ook niet begrijp dat The Wire het bij hun albums van het jaar zette... Of ik heb de echte klik nog niet gemaakt, kan ook.
Toen ik deze plaat vorig jaar voor het eerst hoorde, kreeg ik, die nu toch al wel wat gewoon is op vlak van elektronische muziek, hetzelfde gevoel als ik bij Confield van Autechre kreeg toen ik voor het eerst kennis maakte met 'idm'. Echt zo'n idee van "wàt is dit!?". Hij drijft me toch steeds tot mijn uiterste grenzen die Florian Hecker.
Toen ik deze plaat vorig jaar voor het eerst hoorde, kreeg ik, die nu toch al wel wat gewoon is op vlak van elektronische muziek, hetzelfde gevoel als ik bij Confield van Autechre kreeg toen ik voor het eerst kennis maakte met 'idm'. Echt zo'n idee van "wàt is dit!?". Hij drijft me toch steeds tot mijn uiterste grenzen die Florian Hecker.
0
Sietse
geplaatst: 6 januari 2012, 17:39 uur
Op zich vind ik het wel een goede release, maar het gehele conceptuele geneuzel gaat wat te ver. Het schemert bij mij tussen de 3,5 en 4,0.
En blijft daarbij achter op Sun Pandamonium.
Maar echt negatief wil ik mijzelf niet noemen over de release, toch?
En het dit zit inderdaad op de grens van wat de meeste mensen muziek zullen noemen.
Zelf zou ik het op de grens van muziek, wetenschap en geluidskunst willen plaatsen.
En blijft daarbij achter op Sun Pandamonium.
Maar echt negatief wil ik mijzelf niet noemen over de release, toch?
En het dit zit inderdaad op de grens van wat de meeste mensen muziek zullen noemen.
Zelf zou ik het op de grens van muziek, wetenschap en geluidskunst willen plaatsen.
0
geplaatst: 6 januari 2012, 21:44 uur
Akkoord, hoor. Dat boekje had inderdaad serieus ingekort mogen worden om de bedoeling hiervan te beschrijven.
Het had voor mij dan precies ook beter geweest moest er effectief naar iets muzikaal gewerkt worden. Qua compositie/ opbouw vind ik het bijvoorbeeld niet echt boeiend om luisteren. Het geluid blijft wat teveel hangen in de wetenschap of een experiment, zonder dat de methode aangewend wordt om tot echt fascinerende resultaten te komen (wat je fascinerend kan noemen natuurlijk... da's in feite ook persoonlijk). Hoeveel verschilt Sun Pandamonium hiermee?
Het had voor mij dan precies ook beter geweest moest er effectief naar iets muzikaal gewerkt worden. Qua compositie/ opbouw vind ik het bijvoorbeeld niet echt boeiend om luisteren. Het geluid blijft wat teveel hangen in de wetenschap of een experiment, zonder dat de methode aangewend wordt om tot echt fascinerende resultaten te komen (wat je fascinerend kan noemen natuurlijk... da's in feite ook persoonlijk). Hoeveel verschilt Sun Pandamonium hiermee?
0
Sietse
geplaatst: 6 januari 2012, 22:26 uur
Heel veel, Sun Pandamonium is veel rijker in geluid voor mijn gevoel.
Meer afwisseling in type geluiden en dynamiek.
Meer afwisseling in type geluiden en dynamiek.
* denotes required fields.
* denotes required fields.