Wishbone Ash - Front Page News (1977)

nog een dikkere brolplaat van wishbone ash , en nogmaals koop argus

Ze hebben wel meer goede albums, hoor. Zoals b.v. ook "There's the rub". Die ik ook in mijn bezit heb. Begin jaren zeventig was een top tijd voor Wishbone Ash. Maar wat mij betreft liep dat nog een aantal jaartjes door.

Een zeer goede plaat.
Staat maar 1 (erg) zwak nummer op.
5 dikke sterren.

Niet met je eens, hun tijd was al afgelopen. Luister eens hun releases van 1970 tot 1974 en dan weet je wat ik bedoel.

Ik heb al vanaf het begin hun platen t/m Number the Brave.
Je zult wel gelijk hebben, maar vanaf de eerste keer dat ik dit
hoorde vond ik het geweldig.
In een rustige sfeer wordt het ene prachtige nummer na het andere
geproduceerd.

Ook hier staan weer mooie nummers op en zeker geen slechte plaat zoals sommigen hier beweren.

Ja voor iemand die Willeke alberti 5 punten geeft?

so what, willeke is soms ok, en dan moeial

Nou je reaktie is wel laat, nu pas de winterslaap uit?
Als je een normale reakatie geeft krijg je ook een normale reaktie terug en moeial staat niet in mijn woordenboek misschien ben je dat zelf?

Behoorlijk gerelaxte plaat van Wishbone Ash. De beste nummers vind ik de titeltrack en Surface to air. Op CD.

Ik heb best wel een zwak voor deze plaat, al moet ik eerlijk bekennen dat het niet tot het beste werk van Wishbone Ash behoort. Het titelnummer en Surface to Air vind ik bij het beste dat de band ooit schreef behoren, de rest is degelijk.

Af en toe toch iets te slap en rustig om echt hoge ogen te kunnen gooien.

714 en Diamond Jack zijn mijn favorieten op dit vrij middelmatige album.

De plaat is erg op de amerikaanse markt gericht en valt een beetje in het niet, tussen toch wel wat sterkere platen als New England en No Smoke Without Fire.

Live-bootlegs uit deze tijd, zijn wel aan te bevelen, want live zijn de nummers toch wat steviger...

Je kunt weinig slechts zeggen over Wisbone Ash, hun niveau is redelijk constant. Ik hoor een paar knappe nummers: Front Page News, Goodbye Baby Hello Friend en Surface to Air. De rest vind ik gewoon degelijk en nog altijd iets te rustig voor mijn oren. 714 is de instrumental van dienst. Volgens mij bevat het mindere The Day I Found Your Love een tweetal korte saxofoonsolo’s. Diamond Jack is gewoon een toffe en meer uptempo afsluiter met nog maar eens dat o zo kenmerkend vloeiend gitaarwerk van beide heren. Iets meer punch kwam in 1978 bij opvolger No Smoke Without Fire.

Destijds opgevist bij de Compact500 samen met There's The Rub.
Interesse gewekt door Iron Maiden's Steve Harris die Wishbone Ash als één van hun invloeden zag.
Die laatste vond ik kwalitatief beter maar dit is een ideale "net voor het slapengaan"-plaat.

De (uitklap)-hoes doet denken aan een Amerikaanse actiefilm of actieserie. De plaat klinkt ook erg Amerikaans, een beetje richting Eagles maar ook als 'Playing to Win'-era Outlaws. Gelickte, veilige middle-of-the-road rock, wat ze nu tegenwoordig Yachtrock noemen.

De gitaren vlammen niet heel erg, maar spelen wel mooie melodieuze solo's. Het is een rustige, wat kalme plaat met in 'Come in from the Rain' toch een soort van Wishbone Ash-klassieker.

Op de achterkant van de hoes zie je nog de skyline van Miami, een verdrietige vrouw met een glas wijn, Martin Turner met een tennispetje en de bandleden die vechten bij een Amerikaanse grote auto. Wat ik al zei, het lijkt wel een filmposter.