Rich Robinson - Through a Crooked Sun (2011)

Waarom hier nog niemand op gestemd heeft is mij een raadsel. Soloplaat van Black Crowes lid Rich Robinson. Zang is niet zo goed als zijn broer Chris maar de southern rock die je hier ter ore komt klinkt erg pretiig moet ik zeggen.
Heb hem in één keer afgeluisterd en op mijn werk de volgende dag nogmaals. Gebeurt niet vaak als ik eerlijk ben.

heerlijke cd , waar zijn al die black crowes fans gebleven,,,,,,,,,,,,

Zwaar ondergewaardeerd, en doet toch echt niet onder voor the black crowes...

In de periode dat The Black Crowes een pauze namen en terwijl broer Chris zijn Chris Robinson Brotherhood vormde, komt Rich Robinson met ”Through a Crooked Sun”. Ten opzichte van Rich zijn voorgaande album ”Paper”, vind ik ”Through a Crooked Sun” een stap voorwaarts. Heel groot is het verschil niet, maar het zijn de nuances die het hem voor mij doen. Allereerst vind ik de stem van Rich een stuk verbeterd. Hij is nog steeds niet de beste zanger, zeker niet in vergelijking tot zijn broer Chris, maar op ”Through a Crooked Sun” heeft hij een prettig in het gehoor liggend stemgeluid dat goed past bij de liedjes. Waar op ”Paper” in mijn beleving de psychedelische invloeden de boventoon voerden, vind ik op ”Through a Crooked Sun” de melodieuze en meeslepende gitaarlijnen de hoofdrol opeisen. Het bewijst maar weer eens de klasse van Robinson als gitarist, en die klasse gaat verder dan alleen een aanstekelijke riff produceren. Op alle vlakken laat Robinson horen dat hij een snarenkunstenaar is, zowel akoestisch, elektrisch, ritmisch als lead. Een waar genot om naar te luisteren. Het geluid van The Black Crowes is nooit ver weg, maar het is verre van een kopie van de hoofdband van de gebroeders Robinson. ”Through a Crooked Sun” is een heel mooi gitaaralbum, waarbij de liedjes ook nog eens goed in elkaar steken. Beide broertjes bewijzen dat ze ook zonder elkaar prachtige muziek kunnen maken.