Wishbone Ash - Illuminations (1996)

Dit is een krachtige, melodieuze plaat.

Met oa Michael Sturgis op drums, is deze line-up helemaal nieuw.
Enig overgebleven Ash-lid is Andy Powell.

Met veel gitaarsolo's, twinleads, hamonyvocals etc. ligt deze plaat lekker in het verlengde van bijv. Argus en No Smoke Without Fire.

Voor mensen die jaren tachig Ash niets vinden, is dit misschien toch wel een leuke aanvulling aan de Ash-collectie van menigeen.

Sterkste plaat sinds No Smoke Without Fire... De jaren 80 waren niet the Ash's beste periode... Te veel line-up wisselingen en muzikale koersverschuivingen...

Met deze plaat, is het dubbele gitaarwerk (Powell en Filgate) gewoon weer lekker, en de ritmesectie strak en groovy (Kishman en Sturgis)...

De zang wordt gewisseld tuseen Powell en Kishman.

Met Tales of the Wise levert de band weer eens een lekker epische song af met vingerlikkende gitaarsolo's.
Jammer dat deze line-up maar een studioplaat heeft mogen afleveren....

Deze belandt meteen in mijn "Nog aan te schaffen albums"-lijst.
Tales Of The Wise schept hoge verwachtingen, mijn kwotering volgt na beluistering.

En? Al geluisterd? Ik geniet weer met volle teugen.
Nadeel is de lengte van de plaat, waardoor de laatste 3 á 4 songs eigenlijk niet meer zo boeien.

Dankzij een aantal erg lage stemmen, scoort deze plaat niet hoger dan 3*. Wat ik belachelijk vind.

Tales of the Wise is misschien wel het mooiste nummer van the Ash sinds Way of the World.

Andy Powell heeft echt een heel fijne band om zich heen verzameld.

Schijnt al eventjes (deze zomer) een re-release uit te zijn, met het nodige bonusmateriaal.

Dat is super, want het is één van mijn favoriete platen. Ik las dat het om livemateriaal gaat. Ik heb alleen wat bootlegs uit deze periode, dus mooi klinkend livemateriaal is welkom.

Ik heb hier nu zo vaak zo veel over gezegd. Ik houd het hier bij: Tales of the Wise is echt fenomenaal.

Verder vind ik Top of the World, The Ring en Another Time echt erg sterk.