Druckfarben - Druckfarben (2011)

Matig album dat mij op geen enkel punt positief is opgevallen. Composities overtuigen niet en hebben soms een hoog knip-en-plakgehalte, stilistisch kan de band niet echt een keuze maken tussen prog en AOR en de zanger ligt mij in het geheel niet.
Soms zijn er wel aardige stukjes gitaarspel maar die zijn nou ook weer niet zo bijzonder dat ik de rest van het album voor lief neem.

Ik vind dit best een lage eindscore voor deze plaat, die me (volgens mij) best aardig leek. Of vergis ik mij in de opvolger.

Ik zal ze beiden maar weer eens beluisteren. Ik herinner me een Yes/retro-sound.

Dit is één van die platen waar ik de lage eindscore wel begrijp.

Drückfarben biedt een soort stevig rockende versie van Yes. Misschien wel wat vergelijkbaar met de Yes ten tijde van Drama en 90125. Het is een ieder geval een stevige pot progrock. Niet slecht, maar ook weer niet waanzinnig bijzonder.

Ik vind dat de band teveel wil, en daardoor teveel in een song propt, wat de luisteraar erg onrustig maakt. De zang vind ik dan wel weer okay.