Ik begrijp eigenlijk niet waarom ze 'hysteria' als opener hebben, waarschijnlijk meteen de saaiste track van het album. Daarna valt er gelukkig heel wat te genieten. Strakke punk met interessante post-punk uitstapjes.
Heerlijk hoor, die surfgitaar in Citizen. doet erg aan Dead Kennedys denken, maar da's toch geen bezwaar.
Hysteria is dan wel erg simpel en zeker niet het beste nummer, maar uit je kop krijg je het maar lastig als het er eenmaal inzit, en dat is al snel.
Dit is een rasechte Ceremonyplaat: na al die maanden weet ik nog niet wat ik ervan moet denken. Op het geluid van Violence Violence hoop ik niet meer. Het Black Flag-achtige geluid van Rohnert Park beviel me na een lange tijd ook erg goed.
Op Zoo is het roer dan weer helemaal omgegooid. Meer postpunk, geen hardcore meer. Het is even wennen.