Anekdoten - Nucleus (1995)

Tweede album en een stuk aggressiever, feller dan het debuut. Dit is King Crimson-achtige prog met Magma-achtige intentie. Ik denk toch uiteindelijk mijn persoonlijke favoriet.

Mooie herinneringen aan het eerste optreden dat ik ooit van hen zag in een wel heel obscuur zaaltje in Brussel. Was in de zomer van 1996 als ik het me goed herinner. We konden de zaal niet vinden hoewel we wisten dat we in de goede straat liepen. Na een paar keer langs een soort van oude winkelportiek gelopen te zijn viel mijn oog op een deur die daar achter in openstond. Mijn oog viel op een soort van witte kast en toen ik nog een keer keek wist ik het zeker: een Mellotron! We waren waar we zijn moesten . Via een zij-ingang kwamen we in een soort van hol terecht waarvan ik nu nog steeds overtuigd ben dat het een soort van verlaten oude Perzische tapijtenwinkel was (de muur was er nog hier en daar mee behangen. Daar waar vroeger de ingang en etalage was, stond nu een laag podium waar op Anekdoten zich had geinstalleerd.
Wat volgde was een van de meest intense en ook letterlijk heetste concertervaringen ooit. Vriend van mij die ook mee was viel als een blok voor celliste Anna-Sofi overigens en had het er nog weken daar na over.

Anna Sofi is een plaatje...
Naast de geweldige muziek van deze onderschatte band dé reden om naar een optreden van Anekdoten te gaan.... zoals morgen in Bielefeld

Als ik het niet beter wist, zou ik gokken dat het jaren zeventig bandje was. Lekker retrp, dit gezelschap uit Zweden.

Veel verwijzing naar King Crimson uit mid-jaren zeventig. Wetton-achtige baspartijen, noem maar op. Alleen is het gitaarspel iets scherper.

Drummer slaat ook wat harder dan Bill Bruford, wat deze band toch meer laat rocken dan King Crimson.

Ik weet niet of hij nou zo gek veel harder slaat als BB want die wist ook zeker in de tijd met Wetton in KC van wanten hoor, dit tot frustratie van met name David Cross want die kon niet zo gek veel harder met z'n viool en de primitieve versterking die hij gebruikte.

Ik denk dat de perceptie van harder komt omdat Peter Nordins gewoon een wat lager gestemd drumstel heeft, zijn sound is gewoon van volvetter. Ik vind hem overigens ook een fantastische drummer die met name zo heerlijk weet te hangen in zi'n ride bekken(s). Hij heeft ook een redelijk woud van bekkens om zich heen hangen altijd.