Lethian Dreams - Season of Raven Words (2012)
mijn stem
3 stemmen
0
geplaatst: 10 januari 2012, 13:49 uur
Waarschijnlijk zal deze wel ondergesneeuwd blijven door de release van hun landgenoten van Alcest op dezelfde dag, maar toch is dit ook een lekker plaatje. Sfeervolle Doom Metal met vrouwelijke vocalen.
0
geplaatst: 28 februari 2012, 13:59 uur
Tot dusverre blijft het hier inderdaad redelijk stil. Ben bezig om dit album te beluisteren, voor de eerste keer nu. Klinkt tot dusverre erg goed, mooie dromerige vocalen.
0
geplaatst: 11 maart 2012, 22:53 uur
Veel Franse metal wat de klok slaat deze maanden in huize wizard. Les Discrets, Alcest, en nu dit Lethian Dreams. De band bestaat uit Matthieu Sachs (gitaar) en Carline Van Roos (alles behalve gitaar) en speelt een soort van atmosferische doom metal die me een beetje doet denken aan Weighing Souls with Sand van The Angelic Process. Wel aan een lightversie van dit voormalige Metal Album van de Week.
Normaal gesproken wordt doom metal geassocieerd met somberheid en zwartgalligheid, maar niks van dat alles bij Lethian Dreams. De muziek op dit album is vooral dromerig en melancholisch, vooral dankzij de vocalen van Carline. Die zijn traag, met veel echo opgenomen en behoorlijk zacht ingemixt, zodat ze een eenheid vormen met de gitaren en drums. Je hoort niet zozeer een tekst, maar vooral een melodielijn. Ook de drums helpen mee met het opwekken van een dromerige sfeer door het lage tempo dat ze aangeven, en doordat de bekkens een prominente rol spelen.
Een klein nadeel van de aanpak van de band is dat de nummers niet echt een eigen gezicht krijgen. Het album is meer een ontspannende trip van 41 minuten (mooie lengte voor een album, trouwens). Het zijn meer sommige delen van nummers die eruit springen, zoals de piano-intro met hele zachte zang op See, een akoestische gitaar hier en daar (in White Gold en Raven bijvoorbeeld) of een mooie melodielijn. Maar die zitten eigenlijk in elk nummer wel.
Voor mij springt Wandering eruit vanwege de zang, en de structuur. Op een aantal punten lijkt het nummer stil te vallen, maar dan zwelt de gitaar toch weer aan. Ook Roads is een prima nummer, een hele mooie rustige afsluiter. Tot slot Invisible. Hoewel ‘slechts’ een intermezzo, is het een van de meer spannende nummers op dit album doordat de tekst gefluisterd wordt en door het gebruik van spookachtige synths.
Kortom, een uitstekend album. Geen zwakke punten, maar ook geen echte uitschieters. Voor de dromers onder ons.
4.0*
Normaal gesproken wordt doom metal geassocieerd met somberheid en zwartgalligheid, maar niks van dat alles bij Lethian Dreams. De muziek op dit album is vooral dromerig en melancholisch, vooral dankzij de vocalen van Carline. Die zijn traag, met veel echo opgenomen en behoorlijk zacht ingemixt, zodat ze een eenheid vormen met de gitaren en drums. Je hoort niet zozeer een tekst, maar vooral een melodielijn. Ook de drums helpen mee met het opwekken van een dromerige sfeer door het lage tempo dat ze aangeven, en doordat de bekkens een prominente rol spelen.
Een klein nadeel van de aanpak van de band is dat de nummers niet echt een eigen gezicht krijgen. Het album is meer een ontspannende trip van 41 minuten (mooie lengte voor een album, trouwens). Het zijn meer sommige delen van nummers die eruit springen, zoals de piano-intro met hele zachte zang op See, een akoestische gitaar hier en daar (in White Gold en Raven bijvoorbeeld) of een mooie melodielijn. Maar die zitten eigenlijk in elk nummer wel.
Voor mij springt Wandering eruit vanwege de zang, en de structuur. Op een aantal punten lijkt het nummer stil te vallen, maar dan zwelt de gitaar toch weer aan. Ook Roads is een prima nummer, een hele mooie rustige afsluiter. Tot slot Invisible. Hoewel ‘slechts’ een intermezzo, is het een van de meer spannende nummers op dit album doordat de tekst gefluisterd wordt en door het gebruik van spookachtige synths.
Kortom, een uitstekend album. Geen zwakke punten, maar ook geen echte uitschieters. Voor de dromers onder ons.
4.0*
* denotes required fields.
* denotes required fields.