Celia Cruz & Tito Puente - Cuba y Puerto Rico Son... (1966)

Dit lijkt het eerst complete album waarop deze Latin legendes samenwerken, in stijlen die volgens Discogs
Guaracha, Guaguancó, Merengue, Cumbia, Bolero, Rumba omvatten.

Ze lijken een prima groep musici rond zich te hebben die klinken als een Latin Big Band versie van Celia's oude begeleidingsband La Sonora Matancera. Wel klinkt dit voor mij als een big band die iets meer Jazzy spelen dan ik gewend ben van La Sonora Matancera, met name door de blazers.

Ik ken weinig van de percussie-stijl van Tito Puente, noch zijn stem, om hem hier te kunnen onderscheiden van de rest van de musici. Zodoende klinkt dit voor mij gewoon als Celia Cruz begeleid door een andere band. De nummers klinken verder in het verlengde van haar werk uit die tijd alleen met minder Cuban Son, dat wil zeggen minder tot weinig Afro-Cubaans invloeden. Het lijken grotendeels originele nummers die nauwelijks op andere albums (incl. verzamelaars) verschenen zijn. Celia was ten tijde van dit album net 40 en klinkt goed bij stem, wat mij betreft was zij op haar vocale en creative hoogtepunt tussen de jaren 1954 en 1970.

Ondertussen zijn beide legendes overleden: Tito Puente in 2000 en Celia Cruz in 2003 maar hun muziek leeft voort. Op zwaar bewolkte koude april dagen zoals vandaag is het dan toch iets van lente.

De 2009 versie's op Spotify van het label Codigo klinken fris, mogelijk opnieuw gemastered.

De eerste beluistering valt goed, al kan ik nu nog geen favoriet noemen, ze klinken allen gelijkwaardig goed tot zeer goed. 3,5* / 4*

Pas de derde beluistering, maar kan nu al zeggen dat deze niet onder doet voor de betere albums van Celia Cruz met La Sonora Matancera. Er staat geen slecht nummer op, is eigenlijk een understatement.

Ondertussen wel al een paar favorieten: Descencanto, Tinicue en Me Acuerdo de Ti - dat zijn de nummers die gewoon meer Afro-Cubaanse invloeden hebben en haalt Celia bovendien het maximale uit haar stem.