Franse folkmuziek, vaak verwant met Bretagne verbergt nog heel wat onbekende pareltjes en artiesten. Claude Besson is er zo één. Bretonse moeder en al snel in het folkcircuit beland. Begenadigd gitarist, maar hij maakte ook zelf folkinstrumenten, waaronder de dulcimer, Keltische harp, luit. Hij had een eigen atelier en winkel in Parijs en Alan Stivell was klant bij hem. Waarschijnlijk is één van zijn bekende harpen gemaakt door Claude Besson. Claude was een prima dulcimer speler (in België vlier , in Vogezen epinette genoemd) en op dit album bespeelt hij dat instrument dan ook regelmatig.
Deze plaat is een echte folk plaat, wel beïnvloed door Bretonse muziek, maar dat is niet overheersend. De meeste nummers hebben gewoon een Franse titel en er wordt ook Frans gezongen. Het is een intieme folkplaat, echt jaren 70 met akoestische begeleiding van allerlei folkinstrumenten. Claude heeft alles zelf geschreven, dus hier geen 'traditionals'. Claude overleed in 2019 door ziekte , maar heeft een fikse discographie achtergelaten. Langzaam aan is de folk richting chansons gegaan en hij heeft een cover cd van nummers van Brassens gemaakt, maar wie heeft dat niet gedaan ? Brassens zag hij echt als leermeester en ook naar Leo Ferré keek hij op. Na zijn dood is er een speciaal album gemaakt door zijn Bretonse vrienden waaronder Alan Stivell en Dan Ar Braz.
Onbekende zanger, ik heb naast deze lp ook nog een iets later uitgebracht album van hem. Zal door ook iets bijschrijven.