Bon Jovi - Bounce (2002)

Een heel sterk album van Bon Jovi, met eigenlijk alleen maar goede nummers. Overigens lijken twee nummers heel erg op elkaar, maar op zich maakt dat weinig uit. Ze hadden Bounce ook wel op single uit kunnen brengen, dat is typisch een ruige Bon Jovi song.

Erg goed album, met afwisselende nummers.
Van Ruige rocknummers tot mooie balets..

Nou, moet je zeggen wat ruig betreft valt het erg tegen! Dit is echt geen rockband meer, maar een popbad.
Je moet het wat mijn betreft dus niet meer tot rock muziek ordenen.

Voorderest wel een goede band een 3,0***

Rockman, ik zeg ook niet dat het vol staat met Ruige nummers, ik zeg dat er Rocknummers én ballad op staan. Niet m'n woorden verdraaien hè.

ook een erg goed album.

Super mooie ballad in de vorm van All about lovin you, en super goed rocknummer zoals the distance.

3,5

Ik heb me zo gek weten te krijgen om 2 jaar geleden naar het optreden in de arena te gaan en ik moet zeggen dat ze wel een show kunnen geven, muziekaal is het niet min ding maar de show is leuk.

Dit vind ik nou gewoon een goed rockalbum. Recht-toe-recht-aan rock. Vooral 'Undivided', 'The Distance', 'Bounce', 'Misunderstood' en 'Everyday' zijn lekkere ongecompliceerde rocknummers. Ik heb dit album in super audio cd surround sound en het klinkt echt lekker. Okay, 't is niet vernieuwend, maar daar is Bon Jovi ook niet mee bezig en dan hoef je dat ook niet te verwachten. Met plezier zit ik dit album af en toe op om mee te rocken in de woonkamer. Heerlijk simpel maar wel lekker.

En dus maar meteen op 1 in je top 10?

Ja, dat vind ik ook wel wat mager. Iedereen heeft toch wel z'n nummer 1 met 5 punten beloond. Bij mij is dit niet eens m'n nummer 1, maar ik ken meer dan 10 albums die ik 5* geef en Bounce hoort daar ook bij.

matig album vind ik zelf, ben beter gewend van bon jovi... misschien moet ik het meer luisteren

3*

bon jovi wordt een beetje saai,na het album keep the faith heb ik nog weinig goeie nummers gehoord van ze.

Omtrent de hit Everyday kan ik me nog een gesprek herinneren met een vrouwelijke collega van me en we hadden het over de zangkwaliteiten van de heer Bon Jovi. Ze had het over 'stoerdoenerij om kleine meisjes in te pakken' en ik kan dat alleen maar beamen.

"Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg?" Op die tour??

Iets beter dan "Crush". het niveau van de nummers ligt iets hoger, en het album klinkt ook iets meer uitgebalanceerd. Mooie hoes, dat wel weer. 3,5 sterren.

Ik vind het wel een heel goed album... maar ik vind dat het 'Bon Jovi sfeertje' er een beetje af is. De muziek die ze in hun begin jaren maakte, was minder commercieel en was meer hun stijl.

Bon Jovi op de automatisch piloot der automatische piloten. Herhaling van hetzelfde bekende recept zorgt voor een cd die zeker voor de die-hard fans goed gegeten gaat worden, maar mij totaal niet kan boeien.

Goed album, vind een nummer als Undivided wel hard klinken.

Ik sluit mij volledig aan bij Reijersen. Als er één band is die de automatische piloot hanteert is het wel Bon Jovi. Leuk voor de fans maar mij kan het niet meer boeien, temeer omdat hun sound alsmaar gladder wordt, op een paar nummers na.

Een aangename verrassing waar ik in eerste instantie toch wat huiverig was tegenover de nieuwere Bon Jovi albums. Undivided, Everyday en Bounce rocken behoorlijk dankzij een lekker heavy gitaargeluid met stampende riffs en een miniem gebruik van toetsen. De semiballads als Misunderstood en The Distance en enkele volledige ballads als All About Loving You klinken daarnaast ook lang niet zo slecht als ik altijd had verwacht, aanstekelijk en ondanks het gelikte karakter toch wel lekker. Een aantal tracks, waaronder het afgezaagde Open All Night (nou ja, het gaat over Jon's character in Ally MacBeal, dat zegt genoeg) zijn daarnaast teveel van het goeie.

En toch, 3.5 sterren vind ik een terechte score

Hoewel het album voor Bon Jovi begrippen stevig opent en er met 'The Distance' weer eens een prima songs uit de handen van Jon en Richie vloeit, komt er al snel de klad in. De rest van het materiaal is mij veels te glad en soms ronduit suikerspin-achtig zoet. De titeltrack is een, overigens lekkere, kopie van One Wild Night maar daar is de koek voor mij wel mee op.

Dit was toch echt wel een verbetering t.o.v. crush. De sound is lekker heavy (ja niet zeiken, dr staan gewoon een aantal lekkere beukers op), de ballads zijn erg pakkend (al kan open all night me nog steeds niet bekoren) en Jon zingt hier ook erg goed. Luister ook naar de solo in right side from wrong. De laatste echt memorabele solo van richie wat mij betreft. Opvolger have a nice day was jammer genoeg weer een stap naar beneden. Maar deze plaat mag best een iets hoger gemiddelde

2 sterren, omdat een song naar mij is vernoemd op dit album haha.
Er zitten zeker een paar leuke nummers tussen op dit album, maar meer helaas ook niet.

Na een jarenlange stilte komt Bon Jovi in 2000 terug met het album "Crush". Commercieel is dit album een groot succes als gevolg van een aantal grote hits. Persoonlijk vind ik "Crush" een degelijk album, niet meer en niet minder. Na "Crush" komt Bon Jovi met deze plaat, "Bounce". Wat mij betreft een flinke stap voorwaarts. Uiteraard bevat dit album weer een aantal typische Bon Jovi ballads. Je moet ervan houden. Sommige zijn geslaagd ("Right Side of Wrong"), anderen zijn mijn inziens te zoet ("You Had Me From Hello", "Open All Night"). Wat me vooral bevalt aan "Bounce" zijn de toch stevige rock songs. Op albumopener trekt Richie Sambora direct van leer met een zware melodieuze riff. Deze aanpak komt op een aantal nummers terug en dat bevalt me wel. Bon Jovi klinkt hierdoor heavier dan wat ik van ze gewend ben. Hoogtepunt van de plaat is het prachtige "The Distance" waar een mooie dynamiek is te horen tussen hard en zacht. Na de comeback in 2000 had ik af en toe mijn twijfels, maar met "`Bounce" bewijzen de heren uit New Jersey dat ze nog steeds goede platen kunnen afleveren.

Ruim 12 jaar geen bericht bij dit album. Het aantal stemmen is ook niet megaveel. Het zegt misschien wel iets waar Bon Jovi destijds stond. En toch is dit een prima diverse plaat die aantoont wat Bon Jovi kan als band. De heavy songs lijker heavier dan voorheen en de ballads hebben een wat rafeliger randje dan voorheen. Commercieel waarschijnlijk nooit het succes geworden wat men voor ogen had. Hierna begon het echte kwakkelen pas met hier en daar een opleving. Aan deze kan ik nog met gemak 4 sterren kwijt.