Jay Brannan - Rob Me Blind (2012)

Een nieuwe Jay Brannan: daar heb ik wel weer zin in. Hij komt ook weer touren ter promotie. Amsterdam, Sugar factory is the place to be op 19 mei.

Jay Brannan; de man met de scherpe tong, de man die cynisch is, maatschappij-kritisch, de man die maar niet aan de man kan geraken.
Het leverde mooie, eenvoudige liedjes op. Het bracht ons vermakelijke live one-man shows op gitaar.

Rob Me Blind is de volwaardige opvolger van Goddamned. Natuurlijk was daar In Living Cover nog; een album vol covers die wonderlijk goed uitpakten mits je van stripped-down gitaar folkliedjes houdt en je een beetje tegen de wat ijle zang van Brannan kunt.
Maar ook dat album is al weer 3 jaar oud. Hoog tijd voor een vervolg van deze selfmade man die het vooral van YouTube moet hebben.

Op In Living Cover stond het nummer Beautifully: absoluut één van de mooiste nummers van dat album. Hier keert het terug na de opener Everywhere There's Statues, een nummer dat voortborduurt op wat we allemaal al van de beste man kennen. Beautifully is op single verschenen en heeft een ander arrangement gekregen. Lees: meer tierelantijnen en een wat voller geluid. Eerlijk gezegd geef ik dan toch de voorkeur aan die eenvoudiger versie. Dit is net iets te veel kitsch. De kerstboom kan ook té vol gehangen worden. En nu ik het daar toch over heb... waar is dat charmante kerstnummer Dear Santa toch gebleven?
The Spanglish Song is de meest recente single en was al bekend door het internet. Als altijd weer gepromoot door de bekende YouTube clipjes: Jay en gitaar, meer niet.
Deze versie krijgt ook weer wat meer opsmuk en Jay zingt het voornamelijk in het Spaans. Het zal ongetwijfeld wel weer met een flink accent zijn. Verder een prima nummer maar echt iets nieuws krijgen we niet te horen. Jay doet wat ie altijd doet.
De titeltrack Rob Me Blind krijgt ook meer toevoegingen dan we gewend zijn. Het valt gewoon op maar dat komt omdat de basis nog steeds akoestisch is en dan is het toch even opkijken als je allerlei toevoegingen krijgt. Zou Jay dan toch wat centen hebben overgehouden aan zijn succes?! Leuk nummertje maar op het debuut zou ik het een van zijn mindere hebben gevonden.
Greatest Hits heeft weer zo'n lekkere cynische ondertoon. Het nummer is al een tijdje uit en nog steeds vind ik het heerlijk. Bombastisch op momenten maar dan wel op de Jay manier en absoluut één van de betere tracks op dit album.
Spanje won er ooit het Songfestival mee maar of Jay dat nummer kent betwijfel ik. La La La is dus niet een cover van Massiel die het Songfestival in 1968 won met dezelfde titel.
Dit is een eenvoudig nummer dat me op bijzondere wijze snel in zijn greep weet te krijgen. Zou het komen omdat Jay voor het eerst een electrische uitbarsting laat horen op een nummer van hem? Geen idee, wel dat ik dit nummer geweldig vind.
Denmark is ook een ouwetje in een nieuw jasje. Vintage Jay met versieringen zou ik haast willen zeggen. Eenvoudig maar doeltreffend.
Myth of Happiness lijkt aanvankelijk een wat minder opvallend nummer maar blijkt er eentje die je vaker moet horen. Gewoon een degelijk akoestisch gitaarnummer met wat lichte toevoegingen van andere instrumenten, iets waarmee Jay dit album echt is gaan 'experimenteren' .
“I experimented with percussion, which scares the shit out of me. I’ve always stayed away from drums because they’re so loud, but I wanted to go there".
The State of Music laat ook wel weer de beperkingen van Jay horen: hij blijft toch wel dicht rond hetzelfde gitaarriedeltje hangen. Dit kan ook komen doordat het misschien niet 's werelds beste zanger is. Het is toch zeker ook een groot deel charme waarmee hij je voor zich moet winnen en daar moet je gevoelig voor zijn. Ik heb er wel wat mee maar begrijp absoluut dat veel mensen dit allemaal maar wat magertjes vinden.
En dan mag A Love Story dit album afsluiten. Jay op de romantische toer? Het zal toch zeker niet. Nee hoor: 'I was betrayed by love'. Gelukkig maar zou je haast gaan zeggen want een gelukkige Jay moeten we niet hebben. Doe maar die cynische zwartkijker. Veel leuker.

En is dit album leuk? Niet als je de voorgangers niet veel aan vond. De toegevoegde instrumenten maken de songs per definitie niet echt anders en het zijn nummers zoals we ze al vaker van hem hoorden. Wel leuk als je de voorgangers kon waarderen.
Het is allemaal zo bijzonder niet maar ik kan er wederom prima van genieten.
Het heeft niet de impact die het debuut indertijd op me had maar dat hou je met dit soort artiesten altijd wel.

CD 459/4000 (handgeschreven) met een gratis download van het album Live at Eddie's Attic.
Altijd weer van die leuke kleine dingen die het kopen van cd's extra plezierig maakt. Zeker voor dit soort artiesten heb ik dat over.