Celia Cruz - Azucar Negra (1993)

IN 1993 was Celia al 67 toen dit album gemaakt werd bij een major label. Het is dan jammer dat ze toch op de productie beknibbelt hebben wat betreft de synths. In de 90s was House en de daarbij behoren synths en sequencers/drumcomputer natuurlijk doorgebroken maar hadden gelukkig(?) geen invloed op dit album. Alleen de synth-klanken die hier gebruikt worden klinken te veel op de voorgrond, te iel, te schel en daardoor iets te goedkoop. Dat is jammer want voor de rest is het een aardig album.

Voor een Latin / Salsa / Son Cubano album zit er genoeg variatie op zoals de wat tragere Bolero, Bolero en De la Habana Hasta Aqui maar ook het Salsa nummer Que Suenen Las Palmas is gewoon een prima nummer. Terwijl in de intro van het melancholische Te Busco (ik zoek je) nog flarden hoort van haar wereldhit Guantanamera

Dat Celia nog relevant zou blijven binnen de Latin gemeenschap tot op hoge leeftijd bewees ze door 5 jaar later nog een grote hit te score met haar (dansbare) versie van La Vida Es Un Carnaval

Er zijn miljoenen Salsa albums gemaakt waarvan je de ene niet of nauwelijks onderscheid van de ander maar deze is goed te pruimen als je je over de synths heen kunt zetten. De zeer herkenbare stem van Celia was nog redelijk goed en de teksten en arrangementen zijn okay ook als ze veel betere albums heeft gemaakt in haar 55 jaar in de muziek.