Johnny Cash - The Rambler (1977)

Aardig concept album dat wel wat meer aandacht verdient.

Sterker nog: dit is de prequel van Pros and Cons of Hitchhiking.
Vol bij de kloten. Zo'n plaat.

Zelfs de dialogen zijn interessant! The Hitchhiker van Jim Morrison komt ook op in mijn gedachten terwijl ik naar The Rambler luister.

Jack Routh was de stiefschoonzoon van Johnny Cash ( Routh was getrouwd met dochter van June Carter uit haar huwelijk met Carl Smith, Carlene Carter). Jack Routh was zelf een verdienstelijke singer-songwriter en werkte al op eerdere albums van Johnny Cash mee als gitarist. Zo ook op dit album en speelt ook de rol van de lifter, The Fisherman, en horen we hem ook in de dialogen met Johnny Cash. En was hij ook mede producer samen met Cash en Charlie Bragg.
The Rambler is de laatste niet religieuze conceptalbum van Johnny Cash en ook een van zijn betere. Dit keer vind ik het geouwehoer of wat vriendelijker gezegd, de dialogen wel leuk om te volgen en nemen ze je mee in de verhalen die verteld worden op dit album. De songs zijn weer eens allemaal door Cash zelf geschreven. En ook deze mogen er wezen evenals de muziek. En ook The Tennessee Three zijn weer van de partij. Het oude vertrouwde Cash geluid is zeker ook aanwezig maar dit album heeft een voor dan ook wat modernere country geluid, zoals weer een gitaar die af en toe door een phaser gaat. En bv in A Wednesday Car klinkt er ook een honky tonk piano.

Toch eens een berichtje plaatsen om AbleMable te bedanken met de vele boeiende en leerrijke info bij de albums van grootmeester Cash. De gedetailleerde besprekingen vol weetjes lees ik met plezier.

+1

Leuk conceptalbum van Cash, één van de weinige platen met enkel door hem geschreven nummers. Natuurlijk mogen op dit conceptalbum ook de nodige dialogen niet ontbreken, maar hier voegen ze inderdaad - zoals AbleMable reeds zegt - daadwerkelijk iets toe. Het album luistert een beetje weg als een (korte) muzikale film, waarbij de dialogen tussen Cash en Jack Routh (die "The Fisherman" speelt) best amusant zijn.

De liedjes zelf zijn ook meer dan behoorlijk, al blijven echt sterke songs achterwege. Dit album ademt echter wel de sfeer uit van het leven on the road; missie geslaagd, zou ik dus zeggen.

3,5 sterren