Blues Brothers - Briefcase Full of Blues (1978)

De meeste van deze songs komen me bekend voor. Ze worden ook gezongen in de Blues Brothers film.
Ik vind vooral Rubber Biscuit echt een leuk nummer.

Rubber Bisquit is erg grappig, veel nummers hoor je ook terug in het eerste deel van de film. Echter de film is gemaakt naar aanleiding van enorme succes (vooral in de vs) van deze plaat en Made In America.

Made in America kwam na het succes van dit album en de Soundtrack. Deze cd is een concert-registratie uit Amerika. Er is ook een bootleg waar alle nummers van die avond op staan (2x zolang) maar ze hebben voor dit album hun beste nummers uitgekozen.
Dit is een goede instapper als je iets van blues wil hebben

Dampende rhythm & blues, en dan te bedenken dat John Belushi totaal geen zangtalent had, en naarmate het "bleusbrothersproject" vorderde een steeds meer doorleefde (blanke) blues strot kreeg.
Dit album groeit naarmate je het vaker luistert.

Sommige liedjes zijn wel grappig, geef het een 3.5

Dat is niet geheel correct. Het gaat veel verder terug. Dan Akroyd was altijd into Blues geweest. Hij heeft een illegaal bluescafé gehad, waar John Belushi ook eens kwam. Beide sterren zaten bij het programma Saturday Night Live en zodoende konden ze elkaar. Toen John de blues hoorde was hij meteen verliefd erop en kocht meerdere plaatjes en kwam zo op een idee om een blues band te beginnen met Dan. De programmaleider van SNL zocht daarnaast nog een muzikale gast voor het programma dus het steentje viel op zijn plaats. Het eerste optreden was echter nog niet als de Blues Brothers. Ze kwamen in bijenkostuums op en deden het nummer King Bee. Dit was een oefenoptreden om te kijken als het concept blues met een lach zou werken. Toen er zeer positief over werd gesproken, begon Dan Akroyd met het uitschrijven van de personages van de Blues Brothers. De beide Blues Brothers films zijn toen al geschreven. Na enkele optredens bij SNL werd er gedacht over een live-cd en gingen de plannen voor de film al richting meerdere regisseurs. Daar zijn de bluesartiesten van vandaag nog steeds dankbaar voor want anders hadden we nu niets meer gehoord van deze muziekstroming. Tijdens het maken van de film, waren alle artiesten makkelijk te contracteren omdat ze niets te doen hadden.

Leuk weetje trouwens, is dat John Belushi voor the Blues Brothers into Heavy Metal was en Cab Callaway was tijdens het maken van de film bezig met een disco (!!!) versie van het nummer Minnie the Moocher en wilde die versie gebruiken in de film. Na heel lang aandringen, heeft hij met veel tegenzin het nummer in de oorspronkelijke versie gedaan.

Leuke plaat, echte entertainers die gasten. Qua muziek geen hoogvliegers, maar ik heb de tapes ( ) altijd met erg veel plezier beluisterd. In de band zaten natuurlijk wel toppers. Maar Dan Akroyd die muziek zingt is natuurlijk best schandalig.... Groove me vind ik een leuk nummertje.

Alleen al de moeite waard voor de briljante opener en closer: "I Can't Turn You Loose"

Leuk liveplaatje! Geniet ik wel van... Lekkere blues. Niet al te moeilijk, maar wel lekker.

"I Can't Turn You Loose", "Messin' With The Kid", "(I've Got Eeverything I Need) Almost" en "Soul Man" zijn mijn favorieten op deze plaat...

Voor mij nog steeds de definitieve Blues Brothers plaat. Je kunt horen dat ze het hier nog puur voor de lol doen in plaats van dat ze een kunstje aan het opvoeren zijn. Briefcase en Nine Below Zero's Live At The Marquee zorgden ervoor dat ik, als muzikant, later in de 80s weer terugkeerde naar m'n roets: de witteman's bloes.

Jaren geleden gaven mijn vrouw en ik een verkleedfeestje. Woonde net in ons nieuwe huis en we gaven met oudejaarsavond een feestje als een soort housewarming.

Idee was dat ieder verkleed zou komen. Een prima buffet geknutseld, van de keuken een cocktailbar gemaakt en van de studio een bierproeverij met 75(!!!) soorten bier.
Geslaagd feestje en Che Guevara, Sneeuwitje, een draakje, één van de drie musketiers, Robin Hood, de Kerstman…...ze waren er allemaal.

Had bijna een inspiratie voor Bob Dylan’s Desolation Row kunnen zijn. Maar er waren ook de Blues Brothers! Echt geniaal.
Die gast zat bij mij op de afdeling en die had een rode baard. Al jaren! Z’n vrouw kende ik niet echt en had lang haar maar had haar haar afgeknipt en geverfd. Hij een keurig glad kinnetje, tatoeage, koffertje met handboeien. Het heeft bijna een uur geduurd voor ik ze herkende.
Die gast had rood haar en zelfs z’n haar geverfd EN z’n wenkbrauwen. En zonnebrillen op natuurlijk! Ze belde aan: “I'm Jake this is Elwood” Liepen strak naar binnen.

Ze pakte een cd uit hun koffertje, zetten de cd aan en gingen helemaal los. Echt helemaal! Andere vrienden dacht dat ik ze had ingehuurd. Iets waar ik best toe in staat ben, maar dit was gewoon spontaan!
Ik wist een hele tijd niet eens wie ze waren, maar het feest was wel gelijk op gang. Blues Brothers betekend bij mij dan ook al jaren een hele grote smile en mag graag deze plaat van ze draaien.

Ja veel sentiment door bovenstaand verhaal maar ook heel veel energie geeft deze plaat!

heerlijke lp , gekocht in Atlanta in 1979 .opent geweldig met I can't turn you loose en denderd onverminderd voort tot het einde