Thin Lizzy - One Night Only (2000)

Heel goed album. Helaas zonder Phil Lynott...

Hmm, ik heb mijn mening herzien.

Dit album is behoorlijk goed, maar het mist de twee ingredienten die Thin Lizzy zo goed maakten.

Ten eerste: Phil Lynott. Marco Mendoza speelt best goed, en de vocals worden overgenomen door John Sykes, maar het is het toch niet. Phil Lynott's stem was bijzonder, Lynott WAS Thin Lizzy.

Ten tweede: Brian Downey. Ik mis zijn gedrum op dit album. Ik vind dat Tommy Altridge (of zo) iets mist dat Brian Downey wel had. Bovendien vind ik Altridge's gedrum niet bij Thin Lizzy passen.

In het geheel mist het album de 'energie' en sfeer die op Live and Dangerous wel aanwezig is.

Daarom van 4 sterren naar 3, omdat het toch best aardig is, maar niet de echte Thin Lizzy. Dit doet me meer denken aan een coverbandje.

Ik kan weinig anders doen dan met Carow meegaan... 2,5 derhalve...

Ik vindt het toch echt meer dan een cover bandje waar we hier naar luisteren. Ik denk dat ze de Thin Lizzy legende proberen levend te houden en daar gedeeltelijk echt wel in slagen. Nee, het is geen Live & Dangerous maar dat mogen we ook niet verwachten. Daar ben ik het wel met Carow eens: Thin Lizzy was Phil Lynott. Toch wil ik hier een 3,5 geven.

Ik zal deze eens opzoeken, maar ik heb het geluk gehad om Thin Lizzy live te mogen aanschouwen en ik moet zeggen dat John Sykes ook echt een prima zanger is hoor. Alleen bij de wat rustigere, wat meer bluesrock achtige nummers, tipt hij niet aan Lynott. Maar verder vind ik hem zeker niet slechter.

Edit: van wat ik zover gehoord heb, even alles een beetje doorgenomen vind ik het wel een heel goed album.

Niks mis mee; natuurlijk is Sykes geen Lynott maar hij is wel degelijk een sterke gitarist en componist. Beetje vergelijkbaar met een Steve Lukather.

Voor de liefhebbers: check ook zn eerste Blue Murder cd!

Wel een beter zanger dan Lukather.
Prima live cd, maar dit blijft toch een beetje een opgepluste coverband....

Absoluut een lekker live album! Het mooie eraan vind ik dat je bijna kunt voelen hoeveel bewondering en adoratie de muzikanten voor Philip Lynott hebben/hadden. Doordat Sykes bij deze bezetting van de band betrokken is worden alle nummers behoorlijk heavy gebracht. Dat deed hij in 83 ook al op het Thunder and lightning album. Opzich is dat ook niet zo erg alleen maakt Aldridge er met zijn stijl van drummen misschien iets teveel een metal versie van. Hoe goed de beste man ook drumt, hij mist het subtiele, het swingende van Downey. Maar goed, dat neemt niet weg dat dit een mooi eerbetoon is aan de grote man!

Inderdaad. Het is een eerbetoon aan Thin Lizzy. En een bijzonder geslaagde. John Sykes behandelt het materiaal met uiterste zorg. En Gorham en Wharton zien daarop uiteraard ook toe,

De energie spat ervan af. Het is een bijzonder aardige setlist. De uitvoeringen zijn zonder meer goed te noemen. Om over de muzikale kwaliteiten maar te zwijgen,

Niets mis met One Night Only wat mij betreft.

Helemaal mee eens Edwynn. Naast natuurlijk Live and Dangerous grijp ik zelfs het meeste terug naar deze.

En Life Live niet te vergeten..

Vind ik eigenlijk wel de beste liveplaat van hen. Wat meer ingetogen en op momenten ook melancholischer dan L&D maar o zo mooi...

Wat ik persoonlijk jammer vind aan Life/live is dat het geluid wat dof is. Verder is de tracklist natuurlijk om van te smullen, maar ook hier mist weer Wild one....

feit dat darren wharton op beide (deze en life/live) meedoet vind ik, als groot liefhebber van Dare, ook wel een pluspunt.

Ja man, grote schande!!!

Waarom deze uitstekende liveplaat met top-muzikanten, met een goed hart, zo'n lage score heeft, is mij een raadsel en ik vind het nogal schandalig, eigenlijk...

Ik was al bang dat ik de enige was. Niets mis met deze line-up van Thin Lizzy. Ik heb juist veel waardering voor John Sykes.

Als ik zou stemmen had deze 4 punten gekregen. Echter, mijn inconsistente principe in deze heeft mij ertoe besloten niet op Thin Lizzy te stemmen wanneer Lynott niet meedoet. Ondanks dat een prima tribute, maar natuurlijk geen Thin Lizzy.

In ieder geval heb je het album niet schaamteloos de diepte in gestemd.

Nee, dat zou onzin zijn. Het is gewoon een lekker rock-album. Heb ze in deze samenstelling ook live gezien en een prima avond gehad. Nummers zijn daarvoor natuurlijk te goed, net als de muzikanten die hierop spelen.